Од Гружската рамнина се издига прекрасен карст на кој се наоѓаат остатоците од стариот град во кој Србите се засолниле од непријателот.
Некои историчари велат дека во тоа време Борач имал повеќе жители од Лондон, а со векови бил населен со цареви, кралеви и господари. Според археолошките истражувања, градот е стар околу две илјади години, а Србите го изградиле на римски темели.
Борач, старо село среде Шумадија, е познато по карстот Борач, остаток од изгаснат вулкан, кој се формирал пред 20 милиони години. На него биле изградени тврдини од Келти, Римјани, Византијци и Срби и како таква е впишана на картата на светот.
Боречот е стар две илјади години, а името го добил по борбениот дух на локалното население.
За изградбата на градот и неговата слава најмногу придонесе деспотот Стефан Лазаревиќ, кој го потпиша Договорот за слободна трговија со дубровчани.
Градот бил поделен на три дела: горниот за благородништвото, средниот за службениците и војската и долниот за населението. Градот бил воено-стратешко упориште. Поради својата географска положба важеше за непобедлива тврдина. Еден венецијански картограф го нацртал на картата на светот.
Во Борац имало два манастира и девет цркви. Гробиштата зафаќале околу половина хектар. Спомениците првично биле направени во светли бои и имале одредени карактеристики: ако бил погребан дрвосечач – секира, ако војник – шајкача или капа.
Карстот е прогласен за споменик на природата и е под заштита на државата.