Страшните убиства во Белград оставија голем впечаток и во Хрватска. Министерот за образование Радован Фукс во петокот испрати отворено писмо до сите директори на училишта во кое апелира до нив и стручниот кадар отворено да разговараат со учениците за трагедијата во Белград денеска. Основното училиште Бол во Сплит решило да не ги собере сите ученици на едно место – наместо тоа, во договор со психологот, на секој клас му пришле на оваа тема во согласност со нивната возраст.
Иако имаат само 10 години, децата од Сплит се свесни за се што се случува околу нив. Кога имаат проблем, научиле дека не е добро да го чуваат за себе, но и кому треба да му се доверат.
Доверлива личност, освен родителите, со годините станала и учителка на Данијела. Кога дошле на час, вели тој, го спомнале трагичниот настан во Белград, но не почувствувале потреба да зборуваат за тоа.
„Меѓутоа, како наставничка дефинитивно ја отворив темата и денеска разговаравме за стравовите, конфликтите, како да ги решиме и кому да се обратиме за помош“, рече Данијела Маурац, наставничка во основното училиште „Бол“ во Сплит.
Водат редовни разговори со својот наставник и заедно ги решаваат сите проблеми. За ова се свесни и постарите основци, кои за овој настан разговараа не само со нивните наставници, туку и со нивните родители. Иако имаат само 14 години, знаат дека за проблемите мора да се разговара.
„Па, тоа значи многу затоа што некој што може да биде малтретиран ќе може да се отвори и да сфати дека всушност е неопходно да се зборува за тоа и дека е подобро да се каже отколку да се молчи за тоа“, вели Луција Ловриќ. ученик од осмо одделение во Основното училиште Бол.
Нејзината колешка Франка Јеличиќ нагласува дека разговорот е многу важен. „Разговарав со мајка ми и тато и мислам дека е навистина важно да разговараме со нашите родители, особено ако некој не малтретира или ако се чувствуваме лошо. Мислам дека може да ни помогне родител или било кој стручен човек“, смета Франка.
Директорот на основното училиште Бол, Давор Бучевиќ вели дека „училиштето е место на нулта толеранција за насилство и дека на такви теми мора да се разговара со децата“.
„Денеска добивме ах хок информација како да не се свесни што се случило, некои го поврзуваат со филмови, видео игри, баш и не се поврзале дека можеби е вистински настан – ова се најмалите и секако осми. одделенците, како што слушнавте, многу поразумно ја анализираат целата приказна“, вели режисерот Бучевиќ.
Психолозите, пак, сметаат дека трагичните настани во Белград треба да бидат повик за будење за сите.
Детскиот психолог Жана Павловиќ вели дека образованието е клучот.
„На сите ни треба повеќе образование и повеќе разговори, повеќе дружење, поминување време со децата, ние како родители, а потоа и децата сме многу зависни од технологијата. Мораме да ја ставиме технологијата под контрола, за да не ни се случуваат вакви работи и да не го изгубиме контактот со децата кои ги изгубивме некаде на патот во потрагата по успех, достигнување“, смета Павловиќ.
А за да се постигне сето она што министерот Фукс го наведе во писмото, потребен е училишен психолог, што многу училишта го немаат. Сепак, основното училиште Бол во Сплит има комплетен стручен тим.
„За среќа, имаме училишен психолог кој ја заокружува целата оваа приказна, кој предлага како да се однесуваме во оваа ситуација и какви превентивни програми, приредби, разговори треба да се прават и кои ќе ги правиме сега и поинтензивно од порано. Мислам дека тоа не го имаат сите училишта, сигурно го немаат“, вели директорот Бучевиќ.
Наставникот Маурак се надева дека ваквите трагични настани ќе ги поттикнат одговорните да размислуваат поинаку и дека тоа ќе им олесни на наставниците и секако на децата на кои им е потребна помош.