Мистериозниот свет на морското дно
На длабочина од речиси 5 километри под површината на Карипското Море, со помош на подводен робот, научниците открија непристојна средина каде температурите на водата достигнуваат над 400°C. И покрај екстремните услови, ова место е дом на огромен број живи организми.
Хидротермалното поле „Биби“
Ова специфично живеалиште, познато како хидротермално поле „Биби“ (Beebe), се наоѓа на рекордни 4.968 метри длабочина во Кајманскиот Ров. Тоа е најдлабокиот познат хидротермален извор на планетата. Карактеристиките на ова место вклучуваат:
- Отсуство на сончева светлина: Светлината воопшто не допира до овие длабочини.
- Екстремна температура: Водите богати со минерали достигнуваат 401°C.
- Физички феномен: Иако температурата е далеку над точката на вриење, водата не врие поради огромниот притисок на таа длабочина.
Како настануваат „црните оџаци“?
Хидротермалните отвори се формираат во области каде тектонските плочи се раздвојуваат. Кога морската вода доаѓа во контакт со магмата, таа се загрева до екстремни граници и се издига назад кон површината, носејќи со себе гасови и минерали.
Постојат два типа на вакви извори:
- Бели оџаци: Поладни извори кои испуштаат светли минерали како силициум диоксид и барит.
- Црни оџаци: Пожешки извори кои испуштаат темни течности богати со железни сулфиди, кои наликуваат на густ чад од фабрички оџаци. Во „Биби“ преовладуваат токму ваквите структури.
Живот во екстремни услови
Иако условите изгледаат смртоносни, животот во „Биби“ нашол начин да опстане. Меги Георгиева, истражувач во Природонаучниот музеј во Лондон, појаснува дека иако изворот е врел, течноста брзо се лади при мешање со околната морска вода. На само мала оддалеченост од оџакот, температурата паѓа на околу 20°C, што е погодно за многу видови.
Роботот во оваа зона регистрирал неколку специфични видови:
- Риби од семејството Zoarcidae.
- Морски анемони и џуџести ракчиња.
- Необични колонии на ракчиња: Овие организми поседуваат специјален светлочувствителен орган на грбот кој им помага да се ориентираат во речиси целосен мрак.
Ова откритие уште еднаш ја потврдува неверојатната способност на природата да се прилагоди и на најнестостојните средини на Земјата.
