Пандемијата ги зафати сите сфери од нашиот живот, вклучително и модата. Забраните за движење и работа од дома наметнаа полежерна облека и ги сменија навиките кога станува збор за купување. Со појавата на индустриското производство, евтината облека стана достапна за речиси сите, но за младите се почесто изборот е брендирана облека и чевли.
Некогаш Одри Хепберн, Коко Шанел, Софија Лорен – денес модата почесто ја диктираат Јутјубери, тикери, Инстаграмџии. Социолозите велат дека околу 39 отсто од населението ја следи модата, а 18 отсто велат дека ги следат најновите трендови.
Се чини дека сега е полесно од кога и да е да се формира сопствен стил. Со појавата на индустриското производство, евтината облека стана достапна за речиси сите, но за младите се почесто изборот е брендирана облека и чевли.
„Мислам дека обемот на работа стана исклучително висок во последните пет-шест години, бидејќи Инстаграм стана доминантен со пласирање на модните трендови преку него. Затоа што има многу јасна линија помеѓу тоа како треба да изгледате за да бидете прифатени – какви патики треба да носите, какви дуксер, каква маица и многу внимавате дали нешто е лажно е правилно, иако младите во суштина не го прават тоа. имаат пари да купуваат такви парчиња кои се наметнуваат како трендови. Се трудат на сите можни начини да ги имаат и да се вклопат во истите трендови и мислам дека тоа е товар. Што влијае на менталното здравје на многу негативен начин“, смета Невена Ивановиќ, дизајнерка.
Експертите исто така се согласуваат дека модната индустрија и модниот свет често знаат да ја разгалат младоста и да наметнат содржина несоодветна за возраста и возраста.
„Модата постои како можност да ја изразиме сопствената потреба за некаква различност, а во исто време да припаѓаме на една генерација, нешто што е глобален тренд, но истовремено и можност да бидеме поинакви. Кога се наметнува, навистина некако го преобликува она што е наш природен тренд, па дефинитивно е можност да се изразиме и да припаѓаме, но може и да не турне во стереотип што не ни е удобен и го прави, ако не можеме го постигнуваме она што моментално е моден хит, да почувствуваме дека некако не сме баш соодветни. Дека не сме целосно, дозволете ми да кажам, компетентни и дека не припаѓаме во онаа мера во која сакаме групата со која се поистоветуваме. Тоа може да биде израз на тоа чувство на неспособност, помала вредност, а некаде да втурне во некаква трема“, забележува психотерапевтот д-р Невена Чаловска Херцог.
За да се вклопи во околината и да тренира на „најнов начин“, просечниот Европеец секоја година купува 26 килограми текстил, додека фрла 11 килограми. Најголем дел од искористената облека завршува на депониите. Затоа, предупредуваат дизајнерите и експертите, модата мора да биде еколошка свесна, да се внимава не само на водечките брендови, туку и на домашното производство, како и на продавниците за втора рака.
