ТИТАНИК е веројатно најпознатиот брод во историјата на човештвото и веќе 111 години лежи во темнината на Атлантскиот Океан, на длабочина од 3800 метри. Деновиве цел свет повторно зборува за потонатиот брод и за луѓето кои загинаа при потонувањето. Во несреќата загинаа 1.500 луѓе, а од морето беа извадени само 337 тела. Останатите никогаш не биле пронајдени, а луѓето кои се спуштиле до урнатините велат дека никогаш не виделе ниту еден човечки остаток на или внатре во урнатините.
Режисерот на филмот Титаник, Џејмс Камерон, 33 пати се спуштил во потонатиот брод. Тој вели дека видел секакви работи – чевли, облека и лични предмети, но ниту еден дел од човечкото тело. Истото го велат и други луѓе кои се симнале до урнатините. Наоколу има само чевли.
Џејмс П. Делгадо, директор на поморското наследство во американската Национална управа за океани и атмосфера, која го надгледува потонатиот брод, еднаш рече дека дефинитивно имало човечки останки во Титаник.
Делгадо во интервју рече дека калливото морско дно покажува „јасни знаци“ на човечко отпечаток. „Да, не можете да ги видите коските, но јасно е дека некој застанал на дното овде. Тоа силно сугерира дека ова е место за погреб“, рече тој, опишувајќи фотографија на која се прикажани чевлите и панталоните на еден патник.
Па зошто нема скелети околу Титаник?
Научниците велат дека повеќето од луѓето кои загинале веројатно носеле елеци за спасување и биле однесени далеку во морето од ветрот и брановите. По потонувањето се појави бура за која се претпоставува дека ги распрснала труповите во колона долга 50 милји.
Но, некои историчари на Титаник тврдат дека стотици луѓе биле заробени во бродот што тоне. Во длабокото море, главниот фактор што го регулира распаѓањето е количината на растворен кислород во околната морска вода. Кога е во изобилство, кислородот го поддржува распаѓањето на телото.
Струите постојано испорачуваат свеж кислород кој им дава енергија на црвите, рибите и другите организми кои покажуваат незаситен апетит.
Но, распаѓањето забавува ако телото е отсечено од отворено море, намалувајќи го нивото на кислород и чистачите. Во старите урнатини биле пронајдени коски, заби, а понекогаш и цели тела.
„Тоа целосно зависи од тоа каде биле“, рече еднаш Том Детвајлер, искусен поморски истражувач кој помогна да се најде местото за одмор на Титаник.
„Во модерните остатоци, можете да добиете микросредина што ги зачувува телата. За Титаник, факторот на кислород значи дека чистачите одамна се гоштевале со телата во близина. Но – барем во теорија – телата во неоштетените делови од трупот можеле да бидат заштитени од морските струи и кислородот“, додава тој.
Колку луѓе всушност потонале на дното?
Во 2000 година, во услови на ескалација на правна војна со ловците на артефакти, беа издадени нацрт-насоки за зачувување на локацијата Титаник. Од 1.500 жртви на катастрофата, тврдат тие, „многу од нив биле заробени во трупот на бродот“. Но, нема докази за тоа.
Џејмс Камерон ги отфрла овие теории и вели дека тврдењата за зачуваните тела се многу сомнителни и неосновани.
Други експерти на Титаник – вклучувајќи го и Роберт Д. Балард, пронаоѓачот на потонатиот брод, кој долго време се залагаше за негова заштита – ги повторува зборовите на федералните службеници и го нарекува возможно и можеби веројатно човечките останки да лежат недопрени во неистражени прегради.
„Не би бил изненаден ако во моторната соба се најдат многу добро сочувани тела. Тоа е длабоко во внатрешноста на бродот“, рече тој.
На прашањето колку тела може да се вклопат во скршениот труп на Титаник, д-р Балард одговори: „Десетици. Можеби стотици. Знам дека многу тела отидоа на дното, бидејќи има толку многу чевли“.