На 7 октомври Хамас изврши дивјачки напад врз Израел, кој одговори со жестока одмазда. Едно од главните прашања што се поставува е што очекуваше Хамас да постигне со овој невиден напад.
Државниот удар на Хамас може да и помогне на организацијата во некои области, но дополнително ќе го уназади Хамас и ќе се покаже особено погубен за обичните Палестинци, пишува Форин полиси.
Една од целите на нападот можеби беше да се принуди Израел да пропадне. Либанската милитантна група Хезболах ја поттикна идејата дека Израел е кревка „пајажина“ што може лесно да се отстрани доколку милитантната група е подготвена да се бори и да умре за каузата. Овде, на Хамас може да му се помогне со жестоките поделби во израелското општество кои станаа очигледни по изборот на екстремно десничарска влада и по обидите да се воведат контроверзни судски реформи. Водачите на Хамас можеби веруваат дека овие поделби ја одразуваат севкупната слабост на Израел, која можеби се прошири и на војската, при што некои резервисти во последниве месеци ветија дека нема да ѝ служат на владата што ја сметаат за недемократска.
Контра резултат
Но, се чини дека во овој случај нападот, барем засега, се врати назад. По саботното крвопролевање на нивните улици, Израелците се обединија, што може да се види врз основа на формирање влада на национално единство. брзото единство е карактеристично за Израел, каде што надворешните закани ја промовираа националната солидарност и покрај многуте домашни несогласувања. Екстремната природа на насилството – особено злосторствата извршени врз постарите лица и децата – се покажа особено срамота за Израелците.
Друга цел на Хамас веројатно беше да ја прекине домашната поддршка на Израел за окупација на палестинските територии. Но, се чини дека нападот на Хамас фундаментално го поткопа верувањето на Израел дека може да одржува режим на апартхејд против Палестинците, на неодредено време, без цена што може да ја плати неговото население.
Во овој поглед, нападите и успеаја и не успеаја катастрофално. Од една страна, ниту еден Израелец денес не може да помисли дека може да го игнорира палестинското прашање: во оваа мала земја, се чини дека секој има член на семејството или пријател кој е мртов или ранет, а претстојната воена операција и повикот вклучува огромни делови од израелското општество. Нападот, исто така, ги уништи сите илузии за непобедливост на Израел: жртвите забележани за време на ненадејниот напад се чини дека се најголеми во еден ден во израелската историја.
Од друга страна, размерите на нападите и ужасната природа на насилството ги наведуваат Израелците уште поцврсто да веруваат дека меѓу Палестинците не може да владее самоуправа. Овој изненадувачки напад на Хамас ја поддржува израелската идеја дека поголема палестинска автономија значи повеќе насилство.
Успех во натпреварувањето со палестинската управа
Хамас можеби имаше одреден успех во конкуренцијата со палестинската управа, која управува со делови од Западниот Брег и е предводена од 87-годишниот Махмуд Абас, кој нема јасен наследник. Еден од најголемите проблеми на ПС е тоа што му помага на Израел да го уништи Хамас и другите насилни антиизраелски групи на Западниот Брег, во суштина дејствувајќи како израелска полиција.
Хамас има проблеми и со легитимитетот – авторитативно владее со Газа, а поради израелските и меѓународните ограничувања не можеше да има економско влијание. Но, последниот напад врз Израел ќе ја потврди нивната желба за Тактичкиот успех на нападот покажа дека тоа беше вешта организација, а штетата направена врз Израел ќе го охрабри секој што сака Израел да плати крвава цена за минатите убиства на Палестинците.
Меѓутоа, ако целта беше да се подобри ситуацијата во Газа и да се покаже дека Хамас може да владее одговорно, тој обид катастрофално пропадна. Ќе биде тешко дури и за сојузниците на Хамас како Катар и Турција да ја прикажат групата како одговорен меѓународен актер. Многу израелски претставници преговараа со Хамас во минатото, сметајќи го како неопходно зло и претпочитајќи неговото владеење наместо хаосот во Газа. Сега Хамас се гледа само како зло.
Цивилите ја плаќаат цената
Обичните граѓани на Газа веќе ја плаќаат цената за тоа – секојдневно се изложени на израелско бомбардирање, а има големи проблеми со вода, храна, струја… ФП пишува дека цената само ќе се зголемува во наредните недели.
Ако Хамас сакаше проширен конфликт – и се чини дека тоа го направи, бидејќи ги покани и другите членови на коалицијата на отпорот да се приклучат на конфликтот – се чини дека и во тоа не успеа. Хезболах навистина изврши неколку напади, но не се вклучи активно и целосно во војната, бидејќи ако се вклучи, тоа во голема мера ќе ја промени ситуацијата, бидејќи Хезболах е многу пострашен од Хамас.
Можно е друга цел на Хамас да била да спречи нормализација на односите меѓу Израел и арапските земји. Саудиска Арабија, најголемата дипломатска награда на Израел, неодамна беше домаќин на голем број израелски официјални лица, а нормализацијата се чинеше можна. Засега тоа не е на дневен ред.
Сепак, ова е во најдобар случај делумен успех. Обединетите Арапски Емирати, еден од потписниците на Абрахамскиот договор, ги осудија нападите на Хамас. И додека Саудиска Арабија не може да оди напред со Израел додека Палестинците масовно умираат, лидерите едноставно би можеле да почекаат уште малку за да продолжат преговорите.
Ако Хамас се обиде да ги наруши односите меѓу САД и Израел, тоа очигледно имаше контраефект. Администрацијата на Бајден отсекогаш го поддржуваше Израел, а овие напади на Хамас ја наведоа администрацијата на Бајден да го прифати Израел уште посилно од порано.
Без оглед на вистинските стратешки цели на Хамас и степенот на нивниот успех, јасно е дека народот на Газа и Палестинците ќе платат цена за овие напади.