Светските океани се соочуваат со „тројна закана“ од екстремно затоплување, загуба на кислород и закиселување, при што екстремните услови стануваат многу поинтензивни во последните децении и вршат огромен притисок врз морскиот живот на планетата, покажа новото истражување.
Околу една петтина од светските океани се особено ранливи на три закани кои удираат одеднаш, поттикнати од човечка активност како што се согорувањето на фосилните горива и уништувањето на шумите, покажа истражувањето, пренесува британскиот весник Гардијан.
Главниот автор на студијата предупреди дека светските океани веќе се турнати во екстремна состојба поради климатската криза.
„Влијанијата на оваа состојба веќе се видени и може да се почувствуваат“, рече Џоел Вонг, истражувач во ETH Цирих, кој го наведе добро познатиот пример на топлина што предизвика изумирање на морскиот свет во Тихиот Океан.
„Интензивните екстремни настани како овие веројатно ќе се случат повторно во иднина и ќе ги нарушат морските екосистеми и рибарството ширум светот“, додаде тој.
Истражувањето, објавено во AGU Advances, ја анализирало појавата на екстремна топлина, деоксигенација и закиселување и открило дека таквите екстремни настани можат да траат до 30 дена, а тропските региони и Северниот Пацифик се особено погодени од растечките закани.
Климатолозите се вознемирени од немилосрдното зголемување на топлината на океаните, која достигна неверојатно ниво во последните месеци.
„Топлината е буквално без преседан, беше неверојатно да се видат најновите податоци“, рече Андреа Датон, геолог и климатолог од Универзитетот во Висконсин-Медисон, која не беше вклучена во новото истражување. „Не можеме целосно да ги објасниме температурите што ги гледаме во Атлантикот, што, на пример, е дел од причината зошто сезоната на урагани е толку загрижувачка оваа година. Сето тоа е прилично страшно“.
Но, покрај топлината, која ги принудува рибите и другите видови да се преселат во попогодна клима доколку можат, океаните плаќаат уште една голема цена со апсорпција на огромни количества топлина и јаглерод диоксид од емисиите на фосилни горива кои инаку дополнително би ја загреале атмосферата. луѓето на земјата. Дополнителниот CO2 ја прави морската вода покисел, растворувајќи ги лушпите на морските суштества, како и големиот недостиг на кислород во океаните.
„Тоа значи дека морскиот живот се истиснува од местата каде што може да преживее“, рече Датон.
„Ова истражување јасно покажува дека тоа е токму она што се случува и дека овие сложени закани ќе ги турнат организмите надвор од точката од која нема враќање. Луѓето треба да разберат дека океаните не штитат од количината на топлина што ја чувствуваме на копно како луѓе, но дека тоа не е без последици“.
„Ако ги погледнете фосилните записи, можете да видите дека истата шема постоела на крајот на Перм (геолошка ера), каде изумреле две третини од морскиот свет“, рече таа. „Немаме идентични услови како сега, но вреди да се истакне дека промените во опкружувањето се слични. Океаните не се само убава позадина за вашите селфи, ние се потпираме на нив за нашите животи и многу е важно да го препознаеме тоа“, додаде таа.
