Ѓурѓовден, симбол на пролетта и новиот живот, важи за еден од најзначајните празници во годината. Овој ден е исполнет со богата традиција и бројни обичаи, кои со генерации се пренесуваат и почитуваат со особено внимание.
Ѓурѓовден е празник со многу народни обичаи поврзани со него, и магични дејства за заштита, здравје и плодност, кои се изведуваат на овој ден. Обичаите и верувањата поврзани со Ѓурѓовден сигурно постоеле кај народот уште пред да го прифатат христијанството.
Овој празник се смета за граница помеѓу зимата и летото, празник поврзан со здравјето на домаќинството, бракот на младите од куќата, плодноста на добитокот и добри посеви.
Вечерта, во пресрет на Ѓурѓовден, еден од домаќините бере зелени гранчиња во најблиската шума и ги украсува вратите и прозорците на куќата и другите згради, како и влезните врати и порти. Ова се прави за годината и домот да бидат „плодни“ – „За да има здравје, плодови и род во домот, полето, трлото и шталата“. На некои места, вообичаено е ова украсување со зеленило да се прави на Ѓурѓовден пред зори.
Исто така, се ткаат венци од „ѓурѓовденски цвеќиња“ а влезните врати во дворот и куќата се украсуваат со нив. Тие венци стојат над вратата цела година, до следниот Ѓурѓовден.