Новото истражување покажува дека животот на големите планети кои немаат свои сателити е многу малку веројатен.
Поголемите планети генерално немаат придружник за пополнување на Месечината на Земјата, што е од витално значење за одржување на животот, тврдат научниците. Затоа, тие веруваат дека поверојатно е да откриеме форми на вонземски живот на помали планети кои имаат придружник.
Нашата Месечина игра клучна улога во одржувањето на животот на Земјата, бидејќи контролирањето на плимата и осеката на океанот овозможува продолжување на животниот циклус на организмите на нашата планета. Исто така, Месечината ја стабилизира ротацијата на Земјата и придонесува за урамнотежена клима.
И двата од овие фактори се клучни за опстанокот на животот на нашата планета.
Во една статија објавена во списанието Nature, тим на истражувачи предводени од доцент Мики Накаџима од Универзитетот во Рочестер, наведува дека големината и составот на планетата се клучни за разбирање како се формираат нивните сателити.
„Со разбирањето на формирањето на сателитите, го стеснуваме кругот на планети на кои ќе бараме живот сличен на Земјата“, нагласува Накаџима.
Како планетите ги добиваат своите придружници
Според сегашната научна теорија, придружникот на Земјата е формиран пред околу четири и пол милијарди години кога дошло до судир помеѓу прото-Земјата – Земјата во раните фази на развој – и небесно тело со големина на Марс. Последица на овој судир беше диск од отпад кој орбитира околу Земјата, од кога конечно се формираше Месечината.
За да откријат дали другите планети би можеле да формираат сателити со слична големина, Накаџима и нејзините колеги направиле компјутерска симулација на судири со серија хипотетички карпести планети слични на Земјата и ледени планети со различна маса.
Благодарение на овие резимеа, Никиџима и нејзиниот тим заклучија дека кога карпестите планети тежат шест пати поголема од масата на Земјата и се судираат ледена планета со иста големина како нашата, добиената енергија создава материјал кој наскоро ќе ја повлече гравитацијата назад на нејзината површина.
Зошто е важно?
Овие ограничувања наметнати од Накаџима и нејзините колеги се важни за астрономите кои го истражуваат нашиот универзум – истражувачите открија илјадници егзопланети и можни егзо-месечини, но тие допрва треба дефинитивно да ја забележат Месечината како орбитира околу планетата надвор од нашиот Сончев систем.
Ова истражување може да им помогне да ги бараат.
„Потрагата по егзопланети на кои постои живот обично се фокусира на планети поголеми од шест земјини маси. Наместо тоа, предлагаме да гледаме помали планети бидејќи тие се веројатно подобри кандидати да имаат придружник“, вели Мики Накаџима.
