Во 1968 година, иднината изгледаше светла. Технолошкиот и општествениот напредок одеа во тандем и се веруваше дека човештвото целосно ќе се трансформира до крајот на 20 век.
Истата година, познатиот режисер Стенли Кјубрик го сними своето научно-фантастичко ремек дело 2001: Одисеја во вселената.
Овој филм за еволуцијата на човештвото беше голем кино хит, особено кај младите, на кои им се допадна неговата приказна, специјалните ефекти и одличните теми со кои се занимаваше. Кјубрик не го криеше задоволството што „Одисеја во вселената“ остави силен впечаток кај гледачите, а во септември 1968 година разговараше со новинар од магазинот „Плејбој“ за својот нов филм и многу други интересни теми.
Во рамките на седумнаесетте страници од ова интервју беа забележани и предвидувања за иднината на познатиот режисер. Подолу ќе споделиме дел од неговите размислувања за блиската и далечната иднина. Од оваа перспектива, не е тешко да се процени колку се точни или неточни неговите предвидувања.
„За десет години верувам дека замрзнувањето на мртвите ќе биде главна индустрија во САД и ширум светот; Би го препорачал како поле за инвестирање на имагинативните шпекуланти“.
„Можеби најголемиот напредок што ќе го направиме до 2001 година ќе биде елиминирањето на староста“.
„Сигурен сум дека ќе имаме софистицирана 3Д холограмска телевизија и филмови, а можно е да се смислат сосема нови форми на забава и едукација“.
„Можеби ќе се појави машина која ќе се поврзе со мозокот и ќе ве натера да имате искуство како од соништата во кое сте протагонист на голема романса или авантура. Истата машина би можела да се користи за пренос на знаење, па со нејзина помош би можело да се научи совршен германски за само 20 минути“.
„Верувам дека до 2001 година ќе бидат измислени апчиња кои нема да му наштетат на нашето тело, но ќе ни овозможат да ја прошириме нашата перцепција и способности надвор од капацитетот што го наследивме од мајката природа“.
„Гледајќи во далечната иднина, претпоставувам дека не е незамисливо да се развијат полусвесни роботско-компјутерски суштества кои еден ден би можеле да одлучат дека повеќе не им требаат луѓе“.
