Свет

10 евра леб во Германија – можно ли е?

10 евра леб во Германија – можно ли е?

Цените на енергијата во Германија растат со огромна брзина, пишува Дојче веле . Ако државата не интервенира, многу пекари ќе банкротираат, а цената на лебот ќе достигне астрономски цени, стравуваат од индустријата.

Тобиас Плац е пекар од четврта генерација. Малата пекара во село во близина на Штутгарт ја води неговото семејство од 1890 година. По реновирањето спроведено минатата година, клиентите сега преку стаклен ѕид можат да видат како се меси и пече лебот, колачите и колачите на семејниот бизнис во производствената работилница.

Грижите на Плац сепак растат и тој се прашува дали е воопшто профитабилно да се продолжи со работа. Кон крајот на август добил писмо во кое добавувачот на гас го информирал дека цената расте од 10 на 35 центи за киловат час.

Слична е сликата во пекарниците ширум Германија. Многумина од нив не знаат како ќе го издржат ова поскапување. Екехард Фатер, кој поседува голема пекара со 35 филијали во Долна Саксонија и вработува 430 луѓе, ќе треба да плаќа повеќе од 75.000 евра месечно за гас. Досега неговите трошоци за гас изнесуваа 5.800 евра месечно. Заедно со речиси 1.000 претставници на индустријата, тој излезе на протест во Хановер. Веќе неколку дена многу пекари продаваат во мрак за да привлечат внимание на проблемот.

Десет евра за леб: можно ли е?

Како сопствениците на пекари можат да ги компензираат трошоците за проширување? Дали треба да ги покачат цените на производите, на пример со покачување на лебот на 5 евра, а на лебот на 10 евра? Бубашвабите се убедени дека клиентите нема да прифатат такво зголемување. Затоа синдикатот на пекари во Германија бара помош од државата.
Досега усвоените три пакети помош и помош главно се насочени кон приватните домаќинства и речиси не ги погодуваат компаниите. Со мерките вредни 95 милијарди евра, германската влада има за цел донекаде да ги обештети граѓаните поради експлодираните цени на енергенсите. Се чини дека на владетелите им треба повеќе време за да сфатат дека економијата не може сама да се носи во кризата.

Според неодамнешното истражување на Сојузниот сојуз на германската индустрија, третина од индустриските претпријатија веруваат дека нивниот опстанок е доведен во прашање. Примерите има многу: производителот на тоалетна хартија Хакл прогласи банкрот, аргументирајќи ја својата неликвидност со неможноста да ги покрие трошоците со производствените цени. Челичарскиот концерн Арчелор Митал го прекина производството во две подружници, а работниците преминаа на намалено работно време и сега добиваат пари од државното осигурување.

Германија се соочува со рецесија

Ако компанијата престане со производство, тоа често влијае на другите економски сектори и потрошувачите.

Економистите и бизнисите веруваат дека Германија оди кон рецесија – слична на онаа за време на пандемијата. Не така одамна министерот за економија Роберт Хабек вети финансиска поддршка од државата, но призна дека сè уште нема конкретна одлука на Владата – ниту во однос на роковите, ниту во однос на висината на финансиската помош за која станува збор. Ветувањето е дека ваква програма ќе биде достапна за неколку недели, а мерките во неа ќе функционираат ретроактивно – од почетокот на септември.

Сепак, оваа финансиска помош за бизнисите ќе биде привремена мерка додека напорите на Германија и Европа за намалување на цените на струјата и гасот не почнат да вродуваат со плод, најави Хабек. Но, дали ова ќе биде доволно?

Проф. што може само да отвори одреден период на криза, пред се да ги одложи проблемите за неколку месеци напред на сметка на даночните обврзници“, напиша Милер одговарајќи на прашање на ДВ. „Мерките кои привремено ги намалуваат цените на енергијата исто така не се разумни, бидејќи ги потиснуваат стимулациите за заштеда на енергија. Токму тоа не можеме да си го дозволиме.

Кризата ги забрзува структурните промени

Поразумно е во овој случај да се доделуваат кредити со ниски камати, смета професорот. Ваквите заеми може да бидат поврзани со барањето да се префрлат на производствени циклуси за заштеда на енергија. „Централниот аргумент во овој случај е дека, дури и по оваа зима, цените на енергијата нема да се вратат на нивните нивоа од последните години. Затоа, се случува структурна промена“, додава Милер.

Задачата на бизнисот е да се прилагоди на условите. Но, со „структурната промена на зелената индустрија значително забрзана од кризата“, државата може да им помогне и да ги поддржи компаниите.

Имате вест, приказна или проблем? Пишете ни