Француско-швајцарскиот режисер Жан-Лук Годар почина на 91-годишна возраст, објави весникот „Либерасион“, според информации од неговото семејство и роднини.
Годар е една од водечките фигури во францускиот нов бран. Бунтовнички режисер и филмски критичар, тој создаде сосема нова авангардна кинематографска изјава која влијаеше на техниките на монтажа и кинематографијата кои имаат влијание врз режисерите до ден-денес.
Неговите рани дела имаа големо влијание врз развојот на светската кинематографија. Филмското деби на Годар „До последниот здив“ со Жан Пол Белмондо и Жан Себерг беше објавено во 1960 година. Особеноста на филмот е што сценариото го напишаа Годар и Франсоа Труфо пред почетокот на снимањето, а дијалозите ги измислија актерите во процесот на работа.
„Малиот војник“, „Жената е жена“, „Лудиот Пјеро“, „Алфавил“, „Кинеската жена“, „Да го живееш својот живот“ се само дел од иконите наслови што ги остави во аманет.
Роден во Париз, Годар вели дека пораснал во буржоаско семејство, од кое избегал и влегол во светот на кинематографијата. „Тогаш открив дека светот на кинематографијата е најбуржоаското семејство што некогаш сум го видел“, забележува тој.
Во 1970-тите, Годар сними многу документарни филмови и материјали за политички теми – за палестинската револуционерна организација, за комунистичките земји (тој отиде во Прага за тајно да го снима „Правда“), но повеќето од овие филмови не ја видоа светлината на денот.
Во раните 1970-ти, сообраќајна несреќа со мотор го однела режисерот од киното на две години. Сè е добро (1972) го означи неговото враќање во филмското производство. Во 21 век ја создаде „Ода на љубовта“ (2001) – приказна за љубовта, средбата, телесната страст, разделбата и повторното откривање, испитувана во три генерации. Последните филмови на Годар се „Нашата музика/Notre musique“ (2004) и „Moments choisis des histoire(s) du cinéma“ (2004).
Добитник е на бројни награди, меѓу кои Златен лав, Златна мечка, Сребрена мечка за најдобар режисер и Златна палма.