Православните верници денес ја одбележуваат Великата сабота – ден посветен на погребението на Исус Христос и Неговото слегување во адот, настан што има длабоко значење во христијанската вера и симболизира премин кон воскресението и вечниот живот.
Овој ден се смета за врв на Страстната седмица и претставува тивок и свечен период на молитва, размислување и исчекување на најголемиот христијански празник – Воскресението Христово. Во православната традиција, Великата сабота не се истакнува по должината на денот, туку по значењето на настаните што се поврзуваат со неа.
Според учењето на Црквата, по распнувањето, телото на Христос било положено во гроб, додека Неговата душа слегла во адот, носејќи спасение и надеж за човештвото. Овој момент се толкува како победа над смртта и најавување на воскресението.
Во текот на денот, верниците се подготвуваат за велигденската богослужба, која започнува доцна навечер и го означува преминот од тага кон радост. Великата сабота е ден на тишина и духовна подготовка, но и на надеж, бидејќи го навестува триумфот на животот над смртта.