Во специјалното видео на најпопуларниот евровизиски медиум „Wiwibloggs“ посветено на враќањето на Македонија на евровизиската сцена, основачот Вилијам Ли Адамс и уредникот Дебан Адереми ги споделија своите лични фаворити. Бидејќи двајцата направија сопствен избор на најдобри три македонски настапи во историјата на натпреварот, листата опфаќа вкупно четири впечатливи песни:
- Изборот на Дебан:
- Тамара Тодевска – „Proud“ (2019) (Победничка кај жирито и историско 7. место)
- Калиопи – „Црно и бело“ (2012)
- Елена Ристеска – „Нинанајна“ (2006)
- Изборот на Вилијам:
- Јана Бурческа – „Dance Alone“ (2017)
- Eye Cue – „Lost and Found“ (2018)
- Калиопи – „Црно и бело“ (2012)
„Wiwibloggs“ со ретроспектива за враќањето на Македонија: Кои се најдобрите евровизиски настапи според евровизиските експерти?
Најавата за враќањето на Македонија на сцената на Изборот за песна на Евровизија предизвика силен одек кај меѓународната евровизиска заедница. Популарниот портал и YouTube канал „Wiwibloggs“, кој со години важи за главен авторитет за евровизиски содржини, објави посебна видеодебата во која основачот Вилијам Ли Адамс и уредникот Дебан Адереми се навратија на богатата македонска историја на фестивалот и ги издвоија своите три најдобри настапи на сите времиња.
Иако Македонија има зад себе 21 учество и само 9 пласмани во големото финале, новинарите на „Wiwibloggs“ се согласија дека земјата постојано испраќала музички квалитетни композиции и извонредни вокали кои честопати биле пред своето време.
Тамара и Калиопи како неоспорни столбови на успехот
За Дебан Адереми, апсолутен број еден останува Тамара Тодевска со баладата „Proud“ од 2019 година. Тој потсети на историскиот триумф кога Македонија победи во гласањето на стручните жирија и го освои рекордното седмо место во Тел Авив, истакнувајќи дека песната денес има статус на моќна химна.
Како заедничка точка меѓу двајцата аналитичари се наметна Калиопи и нејзиниот рок-класик „Црно и бело“ од Баку во 2012 година. Вилијам и Дебан потенцираа дека Калиопи со години пред другите го донесе моќниот „поп-опера“ и поп-рок звук на евровизиската сцена, пеејќи на својот мајчин јазик со вокална сила која и денес остава без здив.
На третото место во изборот на Дебан се најде Елена Ристеска со „Нинанајна“ (2006). Адереми ја пофали одличната кореографија, заразниот ритам и енергијата на Елена во исклучително тешка конкуренција во Атина, потсетувајќи дека нејзиното 12. место долго време беше македонскиот најдобар резултат.
Песни што го заслужија финалето: Јана Бурческа и „Eye Cue“
За разлика од Дебан, Вилијам Ли Адамс својата листа ја базираше исклучиво на личниот вкус и песните кои смета дека модерно го редефинирале македонскиот звук, без оглед на пласманот.
Негов апсолутен фаворит број еден е Јана Бурческа со хитот „Dance Alone“ од 2017 година. Адамс нагласи дека песната звучи свежо и актуелно и денес, оценувајќи дека доколку Јана имала поголем продукциски буџет и концептуална сцена каква што понуди официјалниот спот, настапот ќе бил сигурен кандидат за самиот врв.
Второто место Вилијам му го додели на дуото Eye Cue (Марија и Бојан) и песната „Lost and Found“ (2018), истакнувајќи ја силната меѓусебна хемија и храбрата промена на жанрови низ нумерата — од реге до фанк и поп.
Буџетот и сценскиот настап — клучната лекција за враќањето
Во својата дебата, домаќините на „Wiwibloggs“ заклучија дека главната пречка за поголеми резултати на Македонија во минатото никогаш не била музиката или талентот на пејачите, туку ограничениот скромен буџет за сценографија и визуелни ефекти.
Тие порачаа дека со најавеното враќање, националниот сервис треба да размислува за јавно-приватни партнерства и поголема логистичка поддршка на сцената, што ќе му овозможи на македонскиот креативен потенцијал конечно повторно да блесне во полн сјај.