Како што предвидуваа многу аналитичари, средбата на врвот меѓу Иран и САД во Исламабад, со посредство на Пакистан, не донесе брз успех. Наместо тоа, Доналд Трамп најави нова, исклучително опасна фаза од конфликтот, откако стана јасно дека досегашните бомбардирања не ги постигнаа посакуваните резултати – ниту падот на режимот во Техеран, ниту целосното уништување на иранската воена машина.
Воениот капацитет на Иран наспроти американската армада
Додека генералите на Пентагон се фалат со уништување на иранската морнарица и авијација, реалноста на теренот е поинаква. Вистинската моќ на Иран не лежи во конвенционалната флота, туку во неговите „ракетни градови“ – подземни бази изградени длабоко во планините, кои се практично недопирливи за воздушни напади.
И покрај строгата цензура, евидентно е дека американските бази во регионот претрпеа значителни оштетувања од напади со дронови и ракети. Дополнително, американските флоти се принудени да останат на стотици милји од иранскиот брег поради заканата од противбродски ракети со долг дострел.
Ормускиот Теснец како економско оружје
Клучното оружје на Иран во овој конфликт е блокадата на Ормускиот Теснец. Со затворање на овој премин, стотици бродови со нафта и гас се оневозможени да излезат во Индискиот Океан, што предизвика нагло покачување на светските цени на енергенсите. Оваа ситуација ги принуди САД да преземат поинаков тактички пристап.
Новата тактика на САД: Контраблокада
САД одговорија со воведување поморска блокада на иранските пристаништа. Целта е директно да се лиши Иран од економски приходи и да се ослабне неговата волја за отпор. Сепак, овој потег има многу пошироки стратешки последици кои засегаат три клучни групи:
- Нафтените монархии во Заливот: Иако се официјални сојузници на САД, овие држави трпат огромни загуби. Трамп на овој начин упатува порака до земјите како Саудиска Арабија, кои се обидуваат економски да се дистанцираат од Вашингтон и да ја зајакнат соработката со Кина.
- Сојузниците на Далечниот Исток: Јапонија, Јужна Кореја и Тајван се екстремно зависни од енергенсите што доаѓаат низ Ормускиот Теснец. Блокадата нанесува огромна штета на нивните економии, принудувајќи ги повторно да се потпрат на американските безбедносни гаранции.
- Кина: Пекинг е можеби најголемата цел. Блокирањето на енергетските рути за Кина значи директно загрозување на нејзината енергетска безбедност и економски раст.
Големата енергетска војна
Според аналитичарите, конфликтите во Украина и Иран повеќе не се изолирани настани. Тие се претвораат во единствен глобален судир меѓу големите сили за контрола на енергетските коридори. Ова е почеток на ера која може да се нарече „Големата енергетска војна“, каде поморската блокада, како чин на војна, станува главно дипломатско и воено средство.
