Славољуб Спасов и неговата сопруга, на чие поле се одгледуваат слатки компири за Гинисовата книга на рекорди, се инженери за заштита на животната средина, промотори на органско производство и здрава храна.
Декутинце е моравско село, на излезот од Владичин Хан, со многу добра патна и друга инфраструктура, што дополнително ја зајакна нивната желба да се преселат во селото.
– Ние сме од Врање, а бидејќи и двајцата сме екологисти, решивме да купиме фарма, цело домаќинство и да се занимаваме со органско производство на храна. Сè уште не сме ја уредиле куќата за да можеме да останеме во неа во текот на зимата, но надвор од грејната сезона многу време поминуваме во Декутинац. На терен го имаме речиси целиот зеленчук што успева во оваа клима – вели Славољуб.
Како што вели, најмногу одгледува стари и заборавени сорти на компир.
– Ние првенствено старееме, речиси заборавени сорти, така беше и со слаткиот компир. Добивме семе од компир од пријател, и решивме да ги засадиме бидејќи се многу лесни за производство и затоа што се отпорни на болести. Пред садењето, семето од компир мора прво да никне, а потоа клубените се сечат на половина и се ставаат во вода за да растат корени. Кога ќе никнат корењата треба да се засадат во подлогата за да се формира растение од коренот, кое се сади на почетокот на мај на парцела оплодена со ѓубриво на простор од еден метар – вели Славољуб.
Тој додава дека стеблата од слатки компири над земја се користат во добиточна храна, па затоа им ги дава на соседите да ги хранат животните, бидејќи тоа е многу хранливо растение.
– За да го извадиме овој џиновски сладок компир во едно парче и целосно неоштетен, внимателно го ископавме од сите страни, а потоа го извлековме од земја. Веднаш го ставивме на вага и кога видовме дека тежи повеќе од четири килограми, речиси бевме во шок, со оглед на тоа што оваа сорта ја произведуваме веќе две години и никогаш досега не сме добиле компири со ваква тежина – објаснува тој.
Според него, компирите за Гинис не се наводнувале многу.
– Не го наводнувавме многу, можеби двапати. Полето каде што растело има лабава почва, која е многу погодна за коренест зеленчук. Исто така, тоа беше засадено на фолија, која спречи плевел и ја задржа влагата. Во такви услови успеа да порасне над 4 килограми – објаснува Славољуб.