Индиската влада соопшти дека го одобрила извозот на 2,5 милиони тони пченица и дополнителни 500.000 тони шеќер, со цел поддршка на домашните земјоделци.
„Целта е, по анализа на тековните трендови на понудата и цените, да се стабилизираат домашните пазари и да се обезбеди финансиска добивка за земјоделците“, наведува се во соопштението на владата.
Индија е втор најголем производител на пченица и шеќер во светот, потсетува агенцијата Reuters.
Постепено попуштање на извозните ограничувања
Во јануари, владата одобри извоз на 500.000 тони брашно и други производи од пченица, додека во ноември беше одобрен извоз на 1,5 милиони тони шеќер за сезоната што започна на 1 октомври.
Во 2022 година, Индија забранила извоз на пченица, а забраната продолжила и во 2023 и 2024 година поради екстремни топлотни бранови кои го уништиле родот. Ова довело до намалување на резервите, зголемување на домашните цени на рекордни нивоа и предизвикало шпекулации дека потконтинентот би можел да биде принуден да увезува пченица за прв пат од 2017 година.
Сепак, минатата година условите се подобриле благодарение на поволно време, отпорно семе, подобар род и доволна влажност на почвата по два последователни монсунски периода, па се очекува и новата жетвена сезона да биде добра.
Во 2025 година, Индија произведе рекордни 117,9 милиони тони пченица.
Предизвици на глобалниот пазар
Трговците велат дека дозволата за извоз веројатно ќе ја подобри атмосферата на локалниот пазар, но може да биде тешко да се најдат купувачи и да се искористат квотите.
Индиската пченица е значително поскапа од онаа на другите производители, објаснува извршниот директор на брокерската компанија Waseda Global, Сумит Гупта.
Продавачите ја нудат индиската пченица по цена од околу 280 долари по тонa, со клаузула дека трошоците до товарење на бродот се покриени од купувачот. Аргентинската пченица чини околу 200 долари по тонa.
Соседниот Бангладеш купува пченица по цена од околу 260 долари по тонa, при што продавачот ги покрива трошоците за извоз и транспорт.
