Британските возачи на камиони заработуваат до три пати повеќе од нивните унгарски колеги, па дури и имаат заработено повеќе од германските возачи – и покрај честите поплаки за платите и условите за работа, покажуваат новите бројки.
Според trans.info, недостигот на работна сила по Брегзит и големите економски нееднаквости низ Европа создадоа континент каде што географијата ја одредува платата повеќе од возачките вештини. Со бруто месечна плата од 3.350 фунти (3.930 евра), британските возачи се на врвот на европската табела, додека Унгарија е на дното со само 1.039 евра.
Разликите во платите се изразени низ цела Европа. Франција (1.850 евра) и Романија (1.794 евра) се само малку подобри од Унгарија, додека просекот во Шпанија е 2.450 евра, а во Полска е 2.814 евра. Само Германија се приближува до британските нивоа со 3.357 евра.
Како што објавува порталот, вистинската приказна станува јасна само кога платите се споредуваат со националниот просек. Меѓународните возачи од Полска заработуваат 2,7 пати повеќе од минималната плата – највисока во Европа – додека британските возачи на камиони заработуваат 70% повеќе од минималната плата и 9% над националниот просек. Германските возачи заработуваат 64% над минималната плата, но сепак 13% под националниот просек, известува „Плутон логистика“.
Од друга страна, француските возачи едвај ја надминуваат минималната плата (91% од законскиот минимум), додека унгарските возачи на камиони заработуваат дури и под неа – 79% – што покренува сериозни прашања за одржливоста на професијата во Источна Европа.
Обединето Кралство
Британските возачи на камиони неочекувано имаа корист од недостигот на работна сила предизвикан од Брегзит. Податоците од Канцеларијата за национална статистика покажуваат дека средната нето плата е 2.705 фунти месечно, 70% над минималната плата и речиси 30% повеќе од просечната плата во Велика Британија.
Јазот е значаен: горните 10% заработуваат повеќе од 56.400 фунти годишно, додека долните 10% заработуваат само 26.700 фунти. Постојат регионални разлики – возачите во Лондон заработуваат повеќе од оние во Велс или Североисток – но камионскиот превоз стана една од подобро платените работни места во Велика Британија.
За разлика од повеќето европски земји каде што возачите се на дното на скалата на плати, британските возачи на камиони се над просекот, што ја прави професијата еден од ретките транспортни сектори каде што платите сè уште имаат реална вредност.
Германија
Германските возачи заработуваат просечно 2.536 евра нето месечно – иако е добра сума, оваа сума е сепак 13% под националниот просек. Професијата е во „средината“: над минималната плата, но под општиот економски просперитет.
Регионалните разлики се големи, што ја одразува економската географија на Германија. Во Шлезвиг-Холштајн, возачите можат да очекуваат 3.550–3.575 евра месечно, додека источните покраини како Тирингија и Саксонија-Анхалт нудат 3.175–3.275 евра. Берлин бележи 3.475 евра, што е невообичаено за источниот дел од земјата.
Истражувањата покажуваат дека возачите сè повеќе очекуваат повеќе од само плата – модерна флота, предвидливи распореди и бонуси за ноќна и викенд работа, со цел да ја искористат поголемата моќ за преговарање поради недостиг на работна сила.
Полска
Полска има двоен систем што ја истакнува сложеноста на европската транспортна економија. Меѓународните возачи можат да заработат 2.345 евра нето – далеку над националниот просек и 3,2 пати повеќе од минималната плата. Тие станаа европска „мобилна аристократија“, искористувајќи ја разликата во платите преку границите, објавува trans.info.
Но, домашните возачи се соочуваат со посурова реалност. Почетниците почнуваат од 1.055 евра, само 40% над минималната плата, и честопати се под националниот просек. Дури и искусните домашни возачи, со 1.407 евра, едвај се приближуваат до просекот.
Оваа поделба одразува поширока европска динамика: меѓународниот транспорт нуди излез од домашните ограничувања на платите, додека локалниот транспорт останува поврзан со националните економски реалности.
Франција, Романија и Унгарија
Во јужна и источна Европа, камионскиот превоз е заробен во маѓепсан круг на ниски плати што го загрозува долгорочниот опстанок на професијата.
Француските возачи се соочуваат со можеби најлошите услови меѓу западноевропските земји. Просечната нето плата од 1.420 евра е речиси еднаква на минималната плата и 1.300 евра помалку од националниот просек. Дури и искусните меѓународни возачи заработуваат само 1.544 евра – што објаснува зошто француските компании сè повеќе вработуваат возачи од Источна Европа.
Шпанија покажува колку искуството може да значи. Почетниците заработуваат 1.070 евра нето, едвај над минималната плата, но ветераните достигнуваат 2.040 – што конечно е на националниот просек. Професијата функционира како долг стаж каде што упорноста се исплатува дури по неколку години, објавува trans.info.
Унгарските возачи на камиони работат во најлоши услови во Европа. Со нето плата од 271.000 форинти (690 евра), тие заработуваат под минималната плата за квалификувани работници и само 58% од националниот просек. Иако неформалните бонуси, како што се надоместоците за километража, ја зголемуваат реалната заработка, официјалните податоци покажуваат систематско потплаќање.
Романските возачи, со 1.078 евра месечно, се малку над проценетата средна вредност, но далеку под националниот просек, што укажува дека професијата излегла од дното, но не го пробила прагот на средната класа.
Пресметката на европскиот транспорт
Овие разлики откриваат фундаментални структурни проблеми во логистичката мрежа на Европа. Додека британските возачи имаат корист од недостигот на работна сила предизвикан од Брегзит, остатокот од континентот сè уште работи со неодржливо ниски плати.
Зависноста на Франција од странски возачи и реалноста на Унгарија со плати под минималните укажуваат на сериозно затегнати пазари. Прашањето за европските донесувачи на одлуки е јасно: може ли континентот да развие одржлива транспортна економија или трговијата сè повеќе ќе зависи од сè помалиот број возачи кои се подготвени да работат за милостина?
За британските возачи на камиони кои продолжуваат да се жалат на условите, пораката е јасна – тие имаат една од најдобрите работни места во Европа во индустрија каде што географијата стана прашање на судбина, заклучува trans.info.