Обвинувањата на рускиот амбасадор во Србија се најновите напори на Москва да ја спречи дипломатската кампања за извлекување на Србија од руската орбита, пишува Њујорк Тајмс.
Риболов во немирните води на Србија по спорните избори, Русија во понеделникот го обвини Западот дека организира антивладини улични протести во Белград, кои прераснаа во насилни во неделата вечерта, јавуваат американските медиуми.
Тврдењата на рускиот амбасадор во Србија Александар Бочан-Карченко за заговор на Запад ги претставуваат најновите напори на Москва да ја спречи (главно неуспешната) дипломатска кампања на Соединетите Американски Држави и Европа да ја извлечат Србија од руската орбита и да ги прекинат традиционално силните врски меѓу двете словенски и Православните христијански народи, се вели во нивниот текст.
Претходно мирните улични протести во Белград поради, како што вели опозицијата, наместени општите избори на 17 декември, ескалираа во неделата, откако, како што пишува Њујорк Тајмс, демонстрантите се обиделе да упаднат во зградата на Градското собрание каде полицијата фрлила солзавец врз нив.
Рускиот амбасадор во телевизиско интервју рече дека има „непобитни докази“ дека „немирите“ биле поттикнати од Западот.
Со ова, тој ги повтори тврдењата на српскиот претседател Александар Вучиќ, дека неговата влада е нападната од надворешни сили кои бараат „обоена револуција“, термин кој Русија го измисли за да ги опише народните востанија кои таа секогаш ги отфрла како заговори на Западот.
„Ова беше обид за насилно преземање на државните институции на Република Србија“, изјави Вучиќ за ТВ Пинк, провладин канал, исмејувајќи ги обвинувањата за изборни нерегуларности како „лаги“ измислени од неговите политички противници.
Нема докази дека западните влади ги поттикнале минатонеделните улични протести против Вучиќ и она што неговите противници ги опишуваат како украдени избори во Белград, пишува Њујорк Тајмс.
Протестите против изборите продолжија и во понеделникот.
Демонстрациите предводени од студенти привлекоа само скромен одговор, но го блокираа и сообраќајот на централната белградска улица до седиштето на Владата.
Извештајот од минатиот понеделник на изборните набљудувачи од Организацијата за безбедност и соработка во Европа (ОБСЕ) наведува дека на српските гласачи им бил даден широк избор на кандидати и дека „општо се почитува слободата на изразување и собирање“.
Но, како што се наведува, владејачката партија имала предност бидејќи „притисоците врз гласачите, како и одлучното учество на претседателот и системските предности на владејачката партија го поткопаа изборниот процес во целина“.
Владејачката Српска напредна партија, како што пишува овој медиум, ја надигра опозицијата на парламентарните избори овој месец, но лошо помина на изборите за градското собрание на Белград, извојувајќи тесна победа што опозицијата им ја припишува на гласачите за кои велат дека биле незаконски донесени во главниот град од други области на земјата., од Косово и Босна.
Прифаќајќи го поразот во гласањето за нов парламент, опозицијата вети дека ќе го поништи „наместениот резултат“ на изборите во Белград и организираше секојдневни улични протести во текот на изминатата недела.
Западните земји, кои внимаваат да не „запалат мостови“ со Вучиќ, се тивки во критиките за изборите.
Амбасадорот на САД во Србија, Кристофер Р. Хил, минатата недела ја повика земјата да ги реши „недостатоците“ на изборниот систем, но тој нагласи дека „американската влада со нетрпение очекува да продолжи да работи со српската влада“ и дека ова соработката вклучува регионални прашања, како и „желбата Србија да стане дел од семејството на западните народи“.
Србија аплицираше за членство во Европската унија во 2009 година, но нејзината апликација е во застој со години.
Од почетокот на руската инвазија на Украина во февруари минатата година, се зголемува притисокот од Западот врз Вучиќ да избере страна.
Вучиќ ја осуди руската инвазија на Украина, но одби да се приклучи на европските санкции против Русија и покажа мал интерес за решавање на долгогодишниот спор околу статусот на Косово, како што пишува Њујорк Тајмс – „поранешна српска територија која се прогласи за независна држава во 2008 година“.
Косово, населено претежно со етнички Албанци, ги прекина врските со Србија по бомбардирањето на НАТО на Белград и другите градови во 1999 година, оставајќи дури и многу проевропски Срби длабоко сомнителни во намерите на Западот.
Лошата крв полека стивнува меѓу Србија и Западот, кој го обвини Косово, а не Вучиќ, за ескалација на тензиите и за разгорување на насилството во доминантно српските области на северно Косово во септември.
Ваквиот став доведе до обвинувања од европските политичари и коментатори дека се обидуваат да го „смират“ Белград, бидејќи во Вучиќ гледаат главна закана за мирот на Балканот.
Наместо да му се даде на Вучиќ поголема слобода да се раздели со тврдокорните српски националистички сили тесно поврзани со Русија, како што се надеваше Вашингтон, неодамнешните избори се чини дека само го доближија до Москва.
По судирите во Белград во неделата вечерта, српската премиерка Ана Брнабиќ, блиска соработничка на Вучиќ, им се заблагодари на руските безбедносни сили што споделија информации кои укажуваат на западната рака во протестите на опозицијата.
„Веројатно нема да биде популарно кај оние од Западот, но особено вечерва чувствувам дека е важно да се залагаме за Србија и да им се заблагодарам на руските безбедносни служби што ги имаа овие информации и ги споделија со нас“, рече Брнабиќ.
