Што се случува по смртта останува мистерија.
Десетици од оние кои се вратија од мртвите ги споделија своите искуства – нудејќи фасцинантен поглед на она што може да се случи кога конечно ќе дојде тоа време.
Некои не паметат ништо, додека други наидуваат на мртви роднини или опишуваат чувство на „несомнен мир“. На Reddit, еден корисник побара од оние кои доживеале клиничка смрт да го споделат своето искуство.
Едно лице го опиша вака: „Срцето ми застана и секој мускул се стегна. Медицинска сестра притрча и повторуваше „Смири се“. Не се сеќавам дека бев во кома. Три дена подоцна се разбудив. Не се сеќавам на ништо измеѓу“.
Друг корисник рече: „Имав ангиограм (рентген за проверка на крвните садови), бев буден и разговарав со докторот. Алармот се вклучи и сите ги фати паника. Мојот свет стана мек и маглив и сè избледе до црно. Следното нешто на кое се сеќавам е отворањето на очите и слушањето на докторот како вели: „Го вративме“. Тоа беше пред се мирно чувство“.
Трето лице го опиша нејзиното искуство: „Ме однесоа на итна хистеректомија и мораа да ми дадат 11 единици крв. Ноќта по операцијата, престанав да дишам и тие му рекоа на мојот партнер во секој момент да очекува срцев удар. Се сеќавам дека ја видов мојата мртва тетка како седи до креветот додека почувствував како мојот дух се крева од креветот. Таа ме погледна и рече: „По ѓаволите, сè уште не е твоето време. Сега застани!’“
Едно момче детално опиша како „умрел“ од синдромот на токсичен шок.
„Постоеше овој непобитен мир. Речиси не може да се опише, ништо не беше важно, можев да слушнам сè, но бев во момент кога знаев дека можам да се отпуштам, и нема да боли или важно, беше едноставно. Следно што знам, се вратив. Знаев дека заминав, но не беше вистинското време. Денес веќе не се плашам од смртта. Сега е полесно да се прифати тоа“.
Д-р Сем Парнија, њујоршки лекар кој ја проучувал клиничката смрт повеќе од две децении, рече дека овие моменти се познати како „снимени смртни искуства“ бидејќи луѓето всушност биле „во смрт“.
Тој рече: „Реалноста е дека можеш да умреш, да бидеш мртов и потоа повторно да бидеш оживеан. Значи она што се случува е дека овие луѓе имаат вистинско искуство на смрт, пишува Dailymail.
За тоа што мислат и чувствуваат луѓето кога се „во смрт“, д-р Парнија рече: „Почнувате да патувате до место кое го препознавате како дом, а ние го нарекуваме дом бидејќи тоа значи дека е таму каде што мислевте дека припаѓате. Значи, штотуку се враќаш. Во оваа состојба тие го живеат својот живот. Честопати погрешно се прикажува како вашиот живот трепка пред вас, но тоа е длабоко, свесно, намерно, значајно преоценување. Ако им предизвикувате болка на луѓето, повторно ја преживувате нивната точна болка. Ако сте направиле нешто што му помогнало на некого, ја чувствувате таа радост“.
