Вриежот во опозицискиот СДСМ продолжува со несмален интензитет. Поранешниот висок партиски функционер, Васко Кичевски, упати остри критики кон актуелниот лидер Венко Филипче, квалификувајќи ги неговите последни политички маневри како потези на „коцкар“. Според Кичевски, начинот на кој се води партијата во моментов нема допирни точки со демократијата, туку наликува на „султан-партија“.
Кичевски ја деконструира моменталната ситуација на „Бихаќка“ преку три клучни точки, тврдејќи дека Филипче, соочен со очигледната некадарност, вината ја префрла на сите други, освен на себеси.
Коцкарска логика: Заложување на „домот“
Централната теза на Кичевски е дека лидерот на СДСМ се однесува како коцкар во серија на губитоци.
„Коцкарот кога губи, посегнува и по последното што го поседува, а тоа е неговиот дом,“ предупредува Кичевски, алудирајќи на тоа дека Филипче ја става на коцка самата партија за да се спаси себеси.
Според неговата анализа, пред Филипче сега стојат две патеки, и двете полни со ризици:
- Пазарење со струите: Првата опција е да седне и да се договори со таканаречените „различни струи“ во СДСМ. Во тој случај, Извршниот одбор (ИО) ќе остане суштински ист, можеби со козметички измени, но Филипче ќе ја изгуби контролата. „Диригентската палка, се разбира, нема да биде кај Венко,“ смета Кичевски.
- Ризик од блокада: Втората опција е да состави свој, автономен ИО, кој нема да биде под влијание на внатрешните струи. Меѓутоа, во тој случај ризикува да остане без кворум на Централниот одбор (ЦО), што би довело до парализа на одлучувањето.
Дијагноза: СДСМ стана „Султан-партија“
Покрај тактичките грешки, Кичевски укажува и на системски проблем во функционирањето на СДСМ. Тој смета дека последните потези на Филипче го оголиле недемократскиот карактер на раководството.
„Потегот што го повлече Венко уште еднаш покажува дека СДСМ е султан-партија и нема никаква врска со демократска партија,“ е дециден ставот на поранешниот функционер.
Како излез од оваа криза, Кичевски потенцира дека потребата од итна и суштинска промена на Статутот на партијата сега е понагласена од кога било претходно, со цел да се врати демократскиот капацитет на социјалдемократите.