Тргнал кон дома, кај сопругата и двете деца, но никогаш не стигнал. Македонскиот научник Васко Саздовски е една од 16-те жртви на трагедијата на железничката станица во Нови Сад, која ја потресе Србија и предизвика масовни протести и барања за одговорност. Неговата животна приказна, научната кариера и неостварените семејни планови се тема на прилогот на 4ТВ.
На 1 ноември 2024 година, 45-годишниот Васко Саздовски, македонски истражувач кој работел во Србија, тргнал на патување кое за него било речиси секојдневие. Работел во Нови Сад, а речиси секој викенд се враќал во Македонија, кај своето семејство.
Но, тој ден неговото патување завршило трагично. Во 11:52 часот се урнала бетонската натстрешница на железничката станица во Нови Сад. Меѓу загинатите бил и Саздовски. Со подоцнежната смрт на дел од повредените, бројот на жртвите се искачил на 16.
Зад неговото име стоела успешна меѓународна научна кариера. Магистрирал на Факултетот за електротехника и информациски технологии во Скопје, а докторирал на Универзитетот Кренфилд во Велика Британија, во областа на автономните системи.
Во Нови Сад работел во Центарот за сензорски технологии при институтот „БиоСенс“, каде што своето знаење од областа на роботиката, сензорите и автономните системи го вложувал во развој на современи технолошки решенија.
Но, зад научните достигнувања стоел и човек со големи соништа, љубов кон природата и силна поврзаност со семејството.
Неговата сестра, Соња Ефремова, во разговор за порталот „Мој Нови Сад“, се присетила на неговото детство, љубопитноста и ракетите што ги изработувал и ги пуштал во семејниот двор. Подоцна негови големи страсти станале планинарењето, пешачењето и велосипедизмот.
Саздовски имал и голем семеен план – сопругата и двете деца да ги пресели во Нови Сад, градот во кој работел и во кој сакал да изградат заедничка иднина.
Наместо нов почеток, неговото семејство се соочило со ненадоместлива загуба.
Трагедијата во Нови Сад предизвика масовни студентски и граѓански протести во Србија. Демонстрантите бараа објавување на документацијата за реконструкцијата на железничката станица и утврдување одговорност за смртта на 16 лица. Обвинувањата за корупција и институционални пропусти станаа централни теми на протестите, додека властите ги отфрлаа обвинувањата за корупција.
Во меѓувреме, колегите на Саздовски одлучиле неговото име да остане трајно запишано во институцијата во која работел.
На 6 февруари 2026 година, институтот „БиоСенс“ отвори амфитеатар именуван по доктор Васко Саздовски. Во уметничката поставка се вклучени Млечниот Пат и ѕвездата Антарес, симболи на неговата научна љубопитност и творечка енергија.
На свеченото отворање, директорот Владимир Црноевиќ се присетил не само на неговиот професионален придонес, туку и на насмевката и човечката топлина по кои колегите го паметат.
Васко Саздовски зад себе остави научни достигнувања, колеги кои го почитуваат и семејство кое го чекаше да се врати дома.
Неговото име денес стои на амфитеатар посветен на знаењето и идните генерации, но и меѓу имињата на 16-те жртви за кои семејствата и граѓаните продолжуваат да бараат одговорност.
Научник, сопруг, татко и човек со неостварени планови. Васко Саздовски – човекот кој тргна кон дома, но никогаш не стигна.
Извор: 4ТВ – специјален прилог за животот на Васко Саздовски.