Вистинскиот Бетмен бил убиец, а не херој: Најбизарното злосторство во АМЕРИКА се уште е шокантно!

Дури и според денешните стандарди, убиството на Фред Остерајх беше неверојатно бизарно и „лудо“, а на почетокот на 20 век случајот беше толку скандалозен што цели осум години ги полнеше страниците на жолтиот и сериозен печат! А во епицентарот на приказната се најде овој човек – „Бетмен“ како што го нарекоа новинарите!

Доли Остерајх ја опишала г-ѓа Велбург како убава домаќинка од Милвоки, мажена за богат бизнисмен Фред Остерајх. Парот поседувал фабрика за производство на престилки, немаа деца и на сите од страна им изгледаа сосема обично и нормално.

Се вчитува...

Меѓутоа, г-ѓа Остерајх имала една тајна – нејзиниот љубовник Ото Санхубер, мал, тивок мајстор на машини за шиење, живеел на таванот од куќата што ја делела со нејзиниот сопруг 10 години!

Ото во весниците ќе стане познат како „Бетмен“ – човек кој се крие како лилјак на таванот и напаѓа кога тоа никој не го очекува. Но, ова е само крајот на приказната…

Почеток на најбизарната љубовна приказна на сите времиња

Овој бизарен случај започнал во 1913 година кога Доли, тогашна 26-годишна домаќинка, се јавила во фабриката на нејзиниот сопруг и побарала да најде занаетчија бидејќи и била расипана машината за шиење. Нејзиниот сопруг го испратил Ото, 17-годишно сираче кое штотуку почнало да работи кај него.

Доли, која уште порано го забележала Ото, го поздравила младиот човек облечена само во свилени чорапи и проѕирен домашен фустан. Така започна нивната долга афера.

За да не забележат соседите дека младиот човек премногу често доаѓа во куќата, многу поискусната Доли му предложила на Ото да се пресели на поткровјето, на кое и така нејзиниот сопруг никогаш не отишол. Ноќе, тој можеше да чита романи од пет пени и да пишува еротски приказни што го интересираа. Во текот на денот, додека Фред беше на работа, можеше да ужива во дивата страст со Доли, но и да и помага во домашните работи.

Звучи неверојатно, но Ото 10 години бил задоволен со овој аранжман, Фред не забележал ништо необично, а Доли уживала во своите „сексуални добра“ кои ги поседувала не само физички и емоционално, туку и во секоја материјална смисла.

Откако парот се преселил во Лос Анџелес, Доли се обидела со себе да ја земе „својата тајна од таванот“.

Убиство кое никој не можеше да го реши

Ноќта на 22 август 1922 година, Доли и Фред се вратиле дома од вечера расправајќи се. Кога викањето станало погласно, Ото излегол од своето скривалиште за да ја заштити својата љубовница носејќи го пиштолот што таа штотуку му го подарила.

Фред го видел, го препознал и двајцата се степале. Во тепачката Ото го застрелал и го убил Фред.

Размислувајќи брзо, љубовниците се договориле Ото да ја затвори Доли во плакарот, а тој да се скрие во своето скривалиште на таванот пред да дојде полицијата. Доли на полицијата и рекла дека таа и нејзиниот сопруг пронашле провалник во куќата кој ја заклучил, го убил Фред и му го украл скапоцениот часовник.

Меѓутоа, детективите станале сомнителни кога Доли рекла дека таа и нејзиниот сопруг никогаш не се скарале. Од друга страна, Фред бил богат човек и, иако полицијата го сметала грабежот како мотив за убиството, едноставно немало докази за тоа.

„Ненаситна г-ѓа Остерејх“

Ослободена од сопругот и како наследничка на огромен имот, г-ѓа Остерејх се заинтересирала за семејниот адвокат Херман С. Шапир. Првата грешка што ја направила е што му дала скап часовник кој наводно и бил украден од нејзиниот сопруг. Полицијата го препознала, а Доли објаснила дека го нашла под креветот во дневната соба и дека не е украден.

Сето ова време нејзиниот „Бетмен“ сè уште се криеше на таванот, поминувајќи време пишувајќи еротска поезија и авантуристички приказни.

И додека Ото пишуваше, а Херман поминуваше безброј часови на суд докажувајќи ја својата невиност, Доли нашла уште една жртва – малиот работодавец, Рој Клемб. Станувајќи му љубовница, таа му побарала „услуга“ – имала пиштол од точниот калибар со кој бил убиен нејзиниот сопруг и сакала да се ослободи од него. Мислела, му објаснила на својот љубовник, дека полицијата ќе се посомнева доколку го најде пиштолот, па молчела што го поседува.

Кламб исто така се согласил и го фрлил пиштолот во јамата полна со катран недалеку од Лос Анџелес. Дури кога Доли го „шутна“ тој се согласи се да и каже на полицијата.

Редовна достава на храна за „празна“ куќа

Единаесет месеци по убиството на Фред на 12 јули 1923 година, полицијата успеала да го пронајде фрлениот пиштол и Доли била уапсена. Меѓутоа, оружјето било толку зарѓосано што никој не можел да утврди дали од него бил испукан фатален куршум.

Додека беше затворена, Доли го сврте вниманието кон адвокатот на Шапиро. Го молела да купи намирници, да и ги однесе дома и трипати да тропне на вратата од таванот во нејзината спална соба.

– Зошто кога куќата е празна? – праша Шапиро.

„Бидејќи таму живее мојот полубрат, многу повлечен млад човек кој не сака многу да излегува и се плаши од други луѓе“, објаснила Доли.

Зачуден, адвокатот направил како што му рекол клиентот, а потоа за прв пат го видел Ото, а тој, желен да разговара со други луѓе, му кажал се за неговата десетгодишна врска со Доли и што се случило ноќта кога Фред бил убиен.

А потоа имаше уште еден неверојатен пресврт во овој бизарен случај – поради врската со Доли, адвокатот реши да молчи! Имаше само еден услов – Ото мора да замине.

Поради недостиг на докази, Доли набрзо беше ослободена, а Шапиро се пресели кај неа, но не на таванот! Двојката почна да живее заедно. Доли се согласи Ото да си замине.

Проба на поткровје

Дури во 1930 година, цела деценија по атентатот на Фред, Шапиро решил да и каже на полицијата. Во меѓувреме раскина со Доли и немаше причина да молчи.

Издадена е втора потерница и Доли е обвинета за заговор за убиство, додека Ото е обвинет за убиство. Полицијата го пронашла во Канада, каде што водел нормален живот под друго име и бил оженет.

Приказната за „Бетмен“ и неговата „домино љубовница“ со месеци ги исполнуваше насловните страници, а новинарите се тркаа да копаат „пикантност“ од оваа неверојатна врска.

Одбраната на Ото Санхубер се засноваше на фактот дека младиот човек, живеејќи на таванот и во целосна зависност од г-ѓа Остерејх, изгубил контакт со реалноста и дека таа е главниот виновник. Тој бил осуден за убиство, но случајот во меѓувреме застарил, а потоа 43-годишниот Ото бил ослободен од затвор како слободен човек.

Случајот со г-ѓа Велбург Доли Остерајх беше уште „полесен“. Ја застапуваше тогаш познат адвокат, беше обвинета само за соучесништво, а потоа дури и ослободена.

За Ото Санхубер, „Бетмен“ од Лос Анџелес никогаш не се слушнало ништо. Велбург Доли Остерајх почина во 1961 година кога имаше 75 години, само две недели откако повторно се омажи за извесен Реј Берт Хедрик со кој беше во врска 30 години.