Во првата половина на деветтиот век свети Емилијан беше епископ во градот Кизик, во времето кога во Византија царуваше иконоборецот Лав Ерменецот.
Поради цврстото држење до православното учење за почитувањето на иконите, епископот Емилијан, како и многу православни епископи беше принуден да ја напушти својата катедра и испратен во прогонство.
Во прогонство проживеа уште пет години, трпејќи многу маки и понижувања, и се упокои околу 820 година.