Двојното убиство и самоубиство што вчера го потресе Велес е фатална кулминација на повеќемесечен терор, физичко насилство и континуирано вознемирување кое 31-годишната жртва Р.К. уредно го пријавувала во полиција, но системот не успеал да ја заштити. Официјалните евиденции на СВР Велес, кои денеска се појавија во јавноста, откриваат застрашувачка хронологија на настани кои претходеле на вчерашната трагедија.
Спиралата на насилство, според полициските записи, започнала уште на 27 декември 2024 година, кога СВР Скопје поднело кривична пријава против 39-годишниот И.С. за „телесна повреда при семејно насилство“ врз Р.К..
Насилството продолжило и во 2025 година со низа инциденти:
- 26 јануари: Р.К. пријавила дека И.С. ја вознемирувал додека шетала куче, за што тој добил само полициско предупредување.
- 21 февруари: Таа пријавила дека претходниот ден била физички нападната од И.С. во двор на основно училиште во Велес.
- 4 март: И.С. бил уапсен откако физички нападнал 35-годишен маж кој бил во друштво со Р.К. За случајот бил известен и јавен обвинител.
Теророт ескалирал во мај, кога на 18 мај најпрво бил подметнат пожар во автомобилот „мицубиши“ на нејзиниот татко, кој претходно бил одземен од пред нивниот дом. Истиот ден, Р.К. пријавила дека И.С. испишувал графити со навредливи и заканувачки содржини со нејзиното име, како и дека испраќал навредливи пораки до нејзиниот татко и пријателка.
Кампањата на јавно понижување продолжила и на 19 јуни, кога било пријавено дека на врата од продажен објект било пронајдено УСБ со експлицитни слики и видеа од Р.К. и И.С..
Клучен момент кој укажува на системски пропуст е настанот од 7 јули, кога Р.К., по наредба на Обвинителството, во полиција пријавила дека И.С. не ја почитувал изречената мерка за забрана за приближување и за тоа приложила доказен материјал.
Полициската евиденција покажува и дека И.С. поднел три поплаки против Р.К. во текот на февруари, мај и јуни, за кои таа била повикувана на разговор во полициската станица во Велес.
Оваа детална хронологија на пријавени, но очигледно недоволно сериозно сфатени инциденти, отвора сериозни прашања за одговорноста на институциите и дали можело да се спречи убиството на Р.К. и нејзиниот татко.