Венецуела се наоѓа во исклучително активна сеизмичка зона каде што се допираат две големи тектонски плочи — Карипската и Јужноамериканската. Токму долж таа граница настануваат катастрофални потреси што периодично ја погодуваат пошироката област.
Според податоците на Геолошката служба на САД (УСГС), посилниот од двата земјотреса бил предизвикан од таканаречено плитко хоризонтално раседнување во непосредна близина на границата меѓу плочите.
Овој феномен подразбира водоравно лизгање на плочите долж раседот; кога поместувањето ќе се случи нагло и со голема брзина, се ослободува огромна енергија која предизвикува силен и разрушителен земјотрес.
Научниците од УСГС нагласуваат дека потресите од ваква јачина не треба да се гледаат како единечни точки на карта, туку попрецизно се опишуваат како лизгање по поширок сегмент на раседната зона.
Фактот што главниот град Каракас беше погоден од два последователни удара со магнитуда 7,2 и 7,5 во разлика од само неколку секунди укажува на исклучително сложен процес на меѓусебно распукување и интеракција во рамките на истиот расед.
Сеизмолозите предупредуваат дека опасноста сè уште не е помината. Постојат сериозни изгледи за силни накнадни потреси, од кои некои можат повторно да предизвикаат значајно тресење на тлото.
Според објаснувањата на стручњаците, Карипската плоча се движи источно покрај Јужноамериканската. Со текот на времето енергијата што се наталожува долж границата на плочите се ослободува во форма на земјотреси, кои често можат да бидат многу силни.