Барањата ChatGPT да напише текст „во стилот“ на конкретен познат писател сè почесто добиваат поинаков одговор. Наместо директно да го пресликува препознатливиот авторски израз, чет-ботот може да понуди оригинална содржина која ги задржува атмосферата, жанрот и пошироките карактеристики што ги бара корисникот.
Промената особено се забележува кај барањата поврзани со автори како Стивен Кинг, Ернест Хемингвеј или Чарлс Дикенс. Доколку корисникот побара текст кој директно го имитира нивниот стил, системот може да одбие да го преслика специфичниот авторски глас, но да понуди алтернатива заснована на општи книжевни карактеристики.
Досегашните тестирања покажуваат дека ваквите ограничувања претходно почесто се применувале на живи автори, додека кај починатите писатели одредени барања можеле да бидат прифатени. Новите примери, сепак, укажуваат дека пристапот може да се применува пошироко, без оглед на тоа дали авторот е жив или починат.
Ова се случува во период кога употребата на авторски дела за развој и обучување на системи со вештачка интелигенција е предмет на интензивна правна и јавна дебата.
OpenAI и Microsoft се соочуваат со судски постапки во САД во кои автори и медиумски компании тврдат дека нивни заштитени дела биле користени без дозвола при обучувањето на моделите. Компаниите, пак, застапуваат став дека ваквата употреба може да има трансформативен карактер и да биде опфатена со американскиот принцип „фер јуз“.
Сепак, ограничувањето на директната имитација не значи дека корисниците се лишени од можноста да добијат текст со специфична книжевна атмосфера.
Наместо да наведат име на автор, тие можат да ги опишат особините што ги сакаат во текстот – кратки и директни реченици, минималистички дијалог, мрачна атмосфера, психолошка напнатост, готски елементи или класичен детективски пристап.
На тој начин се создава нов, оригинален текст кој се потпира на пошироки книжевни техники и жанровски карактеристики, без директно копирање на препознатливиот стил на конкретен писател.