Светот со неверување гледа кон Авганистан по објавувањето на новиот Кривичен закон, донесен на 21 февруари, со кој Талибанците практично воведуваат „дозвола за насилство“ во домовите. Документот од 60 страници, потпишан од врховниот лидер Хибатула Ахунџада, веќе е доставен до судовите низ земјата, означувајќи го крајот на каква било институционална заштита за најранливите.
Насилство со „математички“ ограничувања
Најшокантниот дел од законот им дозволува на мажите да применуваат физичка сила врз своите сопруги и деца, под услов ударите да не предизвикаат „видливи фрактури или отворени рани“. Наместо како кривично дело, семејното насилство сега се третира како „дискреционо прашање“, оставајќи го семејниот мир на милост и немилост на насилникот.
Правен парадокс и пречки:
- Минимални казни: Дури и при сериозни повреди, максималната затворска казна за насилникот е само 15 дена.
- Невозможни услови за пријавување: За да докаже насилство, жената мора да ги покаже повредите пред машки судија, но само во присуство на машки старател – кој во најголем број случаи е токму самиот насилник.
- Недостаток на заштита: Законот целосно ги игнорира психолошкото и сексуалното насилство како категории.
Казна за оние кои бараат спас
Новата легислатива не застанува само на дозволувањето на насилството, туку оди чекор понатаму – ги казнува жртвите што се обидуваат да побегнат. Жените кои ќе побараат засолниште кај своите роднини за да избегнат тортура, сега се соочуваат со три месеци затвор.
Истата казна е предвидена и за членовите на потесното семејство кои би се осмелиле да им пружат прибежиште на своите ќерки или сестри, со што се затвора и последниот круг на солидарност и помош.
Глобална загриженост
Меѓународните организации за човекови права предупредуваат дека со овој закон, Авганистан се претвора во „легално игралиште за насилници“, каде домот станува најопасното место за живеење. Ова е досега најдиректниот удар врз основните човекови права, кој ги легализира злоупотребите кои со децении беа предмет на меѓународна осуда.
