Православната црква и верниците на 26 април (по стар стил) го слават споменот на Светиот свештеномаченик Василиј, епископ Амасиски. Овој голем светител остана запаметен по својата непоколеблива вера и храбрата заштита на послабите во време на суровите прогони. Именден денеска празнуваат оние кои ги носат имињата Василиј и Карло.
Лицемерниот владетел Ликиниј и почетокот на прогоните
Зетот на царот Константин Велики, Ликиниј (оженет за царевата сестра), првично пред великиот владетел се преправал дека е христијанин. Но, штом ја добил власта да управува со целиот Исток, тој го покажал своето вистинско лице. Најпрво тајно, а потоа и јавно, започнал суров прогон на христијаните, обидувајќи се повторно да го утврди идолопоклонството.
Неговата сопруга длабоко тагувала поради овие постапки, но не можела да го одврати својот маж од нечестието и страстите на кои тој целосно им се предал.
Заштита за девицата Глафира
Воден од нечиста страст за прељуба, Ликиниј посакал да ја оскверни девицата Глафира, која била на служба кај самата царица. Барајќи спас, Глафира ѝ се пожалила на царицата, која тајно ја испратила далеку од Никомидија, во Понтиската област.
Така, девицата стигнала во градот Амасија, каде што била срдечно и братски примена од локалниот епископ Василиј и од сите тамошни христијани. Радосна што нашла прибежиште и ја спасила својата девственост, таа ѝ пишувала на царицата, која за возврат испраќала парични средства за помош на црковниот храм во Амасија.
Предавството и маченичката смрт во 322 година
Трагедијата настапила кога едно од писмата на Глафира паднало во рацете на царскиот евнух, кој веднаш му го предал на својот господар Ликиниј. Кога дознал каде се крие, разбеснетиот цар наредил Глафира и епископот веднаш да бидат доведени во Никомидија.
Во меѓувреме Глафира се упокоила, па војниците пред царот го довеле врзан само епископот Василиј.
- Овој блажен маж претрпел страшни маки и затворски денови.
- Неговиот земен живот завршил под меч во 322 година.
- За да се избрише секоја трага од него, мачителите го фрлиле неговото тело во морето.
Чудесно наоѓање на моштите и Божјата правда
Она што Ликиниј се обидел да го скрие, Бог чудесно го открил. По директно укажување на Божји Ангел, клириците на светиот епископ со помош на рибарски мрежи го извлекле неговото тело од водата. Светите мошти биле пренесени во Амасија и чесно погребани во храмот кој самиот тој го подигнал.
Крајот на мачителот: Правдата набрзо го стигнала и суровиот Ликиниј. Откако дознал за неговите злодела, царот Константин кренал војска против него, целосно го поразил и го испратил во ропство во Галија, каде што Ликиниј неславно го завршил својот богоотпаднички живот.
