Младиот пејач од Прилеп, Сергеј Попоски, со сè посигурни чекори ја носи македонската музичка енергија и дух и надвор од границите на својата земја. Неговиот глас, непосредноста и емоцијата со која настапува веќе му носат споредби со Тоше Проески, а дел од публиката во него препознава еден нов млад македонски глас со потенцијал да допре и далеку надвор од Македонија.Еден од најзначајните моменти во неговата досегашна кариера се случи на легендарната сцена на Крижанке во Љубљана, каде што настапи пред концертот на Жељко Бебек и ја воодушеви публиката до тој степен што од гледалиштето се слушна: „Hoćemo još!“ Иако во овој период дел од својата музичка приказна ја создава и гради во Љубљана, Сергеј јасно нагласува: неговата појдовна точка, неговиот идентитет и неговиот дом во срцето остануваат Македонија.
За Сергеј Попоски приказната не започнува во Љубљана, Загреб или на социјалните мрежи. Таа започнува во Прилеп, во Македонија. Таму 23-годишниот пејач пораснал, таму за првпат се сретнал со музиката и токму таму биле поставени темелите на артистот кој денес сè посигурно настапува и пред публика надвор од границите на својата земја. Регионалниот успех за него не значи дека треба да го остави македонскиот идентитет зад себе. Напротив – сака да го носи со себе каде и да го однесе музиката.
Музиката влегла во неговиот живот уште многу рано. На петгодишна возраст во нејзиниот свет го вовел неговиот дедо, класично образован пијанист, виолинист и диригент. На петнаесет години Сергеј почнал посериозно да го развива својот вокал во музичкото училиште Matrix, а само една година подоцна веќе знаел дека музиката за него нема да биде само хоби, туку животен пат. Потоа следувале настапи на Охрид фест и Макфест, суперфиналето на телевизиското шоу „Пат до ѕвездите“, меѓународни натпревари и признанија, а годинава во Скопје го освои и Grand Prix на WAF Awards, неговиот најголем натпреварувачки успех досега.
МАКЕДОНИЈА МУ ГИ ДАДЕ КОРЕНИТЕ ШТО ГИ НОСИ НА СЕКОЈА СЦЕНА
Сергеј никогаш не го доживува својот музички подем како заминување од Македонија, туку како продолжение на приказната што токму таму започнала. Македонскиот мелос, темпераментот, луѓето и средината во која пораснал остануваат со него и тогаш кога настапува пред публика што зборува друг јазик. Неговата амбиција е голема, но суштината е едноставна: да покаже дека млад македонски изведувач со својот глас, енергија и искреност може да допре до луѓе далеку надвор од домашните граници.
„Македонија ми даде огромно многу. Ми ги даде моите први музички спомени, првите настапи, луѓето што веруваа во мене и, пред сè, чувството за тоа кој сум. Затоа за мене има посебно значење кога ќе излезам на сцена во друга земја и ќе почувствувам дека луѓето ме прифаќаат мене, мојата енергија и музиката што ја носам со себе. Во тие моменти имам чувство како заедно со мене на сцената да излегува и еден дел од Македонија“, вели Сергеј.
Во последно време неговиот глас стигна до нова публика и преку TikTok. Некои од видеата, создадени сосема спонтано, само со телефон и неговиот глас, достигнаа десетици илјади прегледи, а поединечни снимки надминаа и 170.000 прегледи. Она што започна во Прилеп, полека прераснува во приказна што денес ја следи сè поширока регионална публика.
ОД ПРИЛЕП ДО КРИЖАНКЕ: ПУБЛИКАТА НЕ ГО ПУШТИ ДА СЛЕЗЕ ОД СЦЕНАТА
Еден од најсилните моменти на неговиот досегашен пат се случи во Љубљана. Сергеј доби можност да настапи на легендарната сцена на Крижанке пред концертот на Жељко Бебек, еден од најпрепознатливите гласови на регионалната музичка сцена. За младиот пејач од Прилеп тоа не беше само уште еден настап, туку момент во кој пред публика надвор од својата татковина можеше да покаже дека музичката емоција навистина не познава граници.
На сцената ги изведе песните „Motori“, „Jedina“, „Mi plešemo“, „Ako su to samo bile laži“, „Jesen u meni“, како и култната „I Want to Break Free“ на Queen. Но најнезаборавниот момент на вечерта дојде на самиот крај. Кога веќе се подготвуваше да ја напушти сцената, од публиката одекнаа гласни повици: „Hoćemo još!“
Сергеј повторно се врати на сцената и уште еднаш ја испеа „Motori“.
„Тоа е еден од оние моменти кога на неколку секунди забораваш на сè. Доаѓам од Македонија, стојам на сцената во Крижанке, а луѓе кои можеби дотогаш воопшто не ме познавале бараат уште една песна. За мене тоа не е само аплауз. Тоа е доказ дека музиката од нашиот регион и понатаму ги поврзува луѓето и дека и еден млад изведувач може да го најде своето место пред публика надвор од Македонија.“
Токму таа вечер за него беше еден од оние моменти кога амбициите престануваат да изгледаат далечни и почнуваат да стануваат реалност. Не само затоа што стоеше на голема сцена, туку затоа што го почувствува непосредниот и искрен одѕив на публиката.
ЉУБЉАНА Е ДЕЛ ОД СЕГАШНОСТА, НО МАКЕДОНИЈА ОСТАНУВА ДОМОТ
Важен дел од своето ново креативно поглавје Сергеј во моментов го гради и во Љубљана. Градот станува дел од неговото секојдневие, новите соработки и музичкото создавање, но тој многу јасно нагласува дека новото место не значи и нов идентитет. Неговите корени остануваат во Прилеп и во Македонија.
„Во овој период многу создавам тука и Љубљана навистина стана важен дел од мојот живот. Но Македонија е со мене цело време. Тоа не е нешто што можеш да го оставиш зад себе кога ќе ја поминеш границата. Македонија е мојот дом, моето семејство, мојот почеток и огромен дел од она што сум како човек и музичар. Ако успеам да создадам голема приказна надвор од Македонија, сакам секогаш да биде јасно од каде доаѓам.“
И токму во тоа Сергеј ја гледа суштината на својот пат. Не во тоа дека заминал од Македонија, туку во можноста да ја носи со себе – нејзиниот мелос, темперамент, емоција и оној посебен однос кон музиката, според кој таа никогаш не е само звук, туку дел од животот.
А сега следува и следниот голем чекор. По фестивалите, натпреварите, настапите и виралните видеа, дојде време Сергеј да ја раскаже сопствената приказна преку сопствена музика. Тој ја подготвува својата прва авторска песна, со која сака да отвори ново поглавје во кариерата. Неговата желба е песната најпрво силно да заживее дома, во Македонија, а потоа да го продолжи својот пат низ регионот и пошироко.
За него меѓународната кариера не значи откажување од она што е. Токму спротивното. Колку подалеку ќе стигне, толку повеќе сака со себе да го носи местото од кое тргнал.
Прилеп му го даде почетокот. Македонија му ги даде корените. А големите сцени сега му даваат можност тие корени да ги покаже пред сè поголема публика.