Летечки носач на авиони, поголем од кој било воен брод денес и потежок од супертанкер: кинескиот „Луанијао“ треба да влијае на војната на иднината како вселенско супероружје – но експертите го гледаат првенствено како пропаганден театар со политичка порака, пишува „Дојче веле“ .
Според извештаите, Кина планира интегриран систем за воздушна и вселенска одбрана наречен „Нантианмен“ („Небесна порта“). Срцето на системот е летачкиот носач Луанијао, долг 242 метри, широк 684 метри и тежок до 120.000 тони. Од неговата палуба треба да полетуваат беспилотни вселенски ловци – таканаречените „Сјуан Ну“, кои ќе испукуваат хиперсонични ракети и ќе напаѓаат цели во атмосферата и орбитата.
„Кина долго време е на второто место во вселената – зад САД, но значително пред Европа“, изјави за ДВ експертот за вселенска безбедност Јулијана Зис од Германската фондација за наука и политика (SWP). Пекинг, објасни таа, „инвестирал исклучително голема сума пари“, вселената е прашање на престиж и „е исклучително важна за воените капацитети“.
Планираниот вселенски носач би тежел околу 20 проценти повеќе од најголемите постоечки носачи на авиони. Би бил пократок по должина, но би имал многу поширок распон на крилјата од конвенционалниот поморски носач на авиони. Најголемиот постоечки носач на авиони, USS Gerald R. Ford, е долг околу 337 метри и широк 78 метри. Тежи околу 100.000 тони, вклучувајќи гориво, екипаж и опрема.
Петминутен сегмент на кинеската државна телевизија CCTV го прикажува најавениот носач како фотореалистичен 3Д модел што лебди над Земјата, лансира вселенски авиони и испукува оружје во вселената.
Технички, концептот е далеку над она што денешните ракети би можеле да го носат во орбитата. Дури и ако модуларната конструкција во орбитата беше замислива, клучните прашања остануваат: напојување, погон, ладење, заштита од вселенски отпад – и пред сè, цена. Затоа, вселенско лансирно возило од 120.000 тони би било целосно над реалниот капацитет на носивост на денешните системи за лансирање како што е „Старшип“ на „Спејс Екс“.
Германскиот дипломат и вселенски аналитичар Хајнрих Крефт го смета проектот за „целосно нереален од денешна перспектива“ – но сепак го гледа во долгорочна развојна линија: „Голем дел од она што беше научна фантастика пред 20 или 30 години е реалност денес“, изјави Крефт за ДВ. Кина на тој начин се приклучува на трката што ја охрабруваат луѓе како Илон Маск или Џеф Безос со визија за колонизација на Месечината и Марс.
