Родум солуњанин. Прво се подвизуваше во близината на Солун, во една колиба подигната под бадемово дрво.
Подоцна го продолжи подвигот во Тесалија. Постејќи, бдеејќи и молејќи се толку се очисти, што се удостои со голема благодат од Бога.
Еднаш зеде жар во раката, стави темјан и го покади царот без ни малку да си ја повреди раката.
Кога го виде ова, царот му се поклони до земја.
Со своите многубројни чуда ги восхити луѓето. Се упокои мирно и се пресели во блажената вечност во 540 година.
По враќањето во Солун, преподобниот, според пророштвото, се упокоил во домот на градот во 548 година. Неговото свето тело беше донесено во градот и погребано во манастирот на мачениците Теодор и Меркуриј.
Моштите останале недопрени и не изгниеле.
Со својот ангелски живот и натприродни чуда, овој блажен отец ги надмина границите на човековата природа и отиде кај својот Господ, кого го сакаше како млад човек.
Се верува дека овој светител им го враќа видот на слепите луѓе, доколку му се обратат со искрена молитва од срце.
