Додека граѓаните ги прават првите планови за велигденските празници, најавите од теренот сугерираат дека традиционалниот ручек годинава ќе чини значително повеќе. Турбуленциите на светските берзи и конфликтите на Блискиот Исток веќе го земаат својот данок преку поскапите енергенси и репроматеријали, што директно се прелева врз цените на домашните земјоделски производи.
Рекорден скок на цената на јагнето
Главниот фокус пред празничниот викенд е ставен на јагнешкото месо. Иако кланиците веќе понудија почетна цена од 260 денари за килограм жива мера на лице место, сите предвидувања укажуваат дека ова е само почетокот. Со влегувањето во „шпицот“ на побарувачката следната недела, се очекува нов ценовен бран кој дополнително ќе ја оптовари потрошувачката кошничка.
Министерот за земјоделство, Цветан Трипуновски, потврди дека со приближувањето на празникот можно е дополнително покачување на цените. Додека за сточарите ова значи шанса за подобра заработка по долг период на загуби, за потрошувачите тоа е најава за поскапа празнична трпеза.
Зошто цените одат нагоре?
Неколку клучни фактори ја диктираат новата реалност на пазарот:
- Увозни суровини: Најголемиот дел од ѓубривата и нафтата доаѓаат од Блискиот Исток, каде воените жаришта ги диктираат цените на сите репроматеријали.
- Критичен недостиг на работници: Сточарството се наоѓа во драматична состојба. И покрај понудените плати кои достигнуваат и до 2.000 евра, речиси е невозможно да се најде овчар, што го намалува сточниот фонд и ја поскапува производната цена.
- Миграција на младите: Половина од младите ги напуштаат руралните средини, оставајќи ги фармите без нова генерација која би го одржала домашното производство.
Државата на потег
Земјоделците веќе побараа итно активирање на кризниот фонд за да се ублажат последиците од економските потреси. Од Министерството за земјоделство уверуваат дека состојбата се следи секојдневно и дека се подготвени со конкретни мерки за санација доколку пазарот претрпи преголеми шокови.
Останува отворено прашањето колку граѓаните ќе можат да си дозволат од традиционалното мени, додека земјоделството се бори да преживее меѓу високите трошоци и празните села.
