Ана Вуковиќ Вимиќ, д-р од областа на метеоролошките науки и професорка на Земјоделскиот факултет, за N1 вели дека екстремните настани како што се обилните врнежи, топлотните бранови и сушата се зголемуваат. Тие резултираат со многу штети како што се поплави, лизгање на земјиштето, пожари и други. Така, сега, вели тој, имаме четири топлотни бранови за една година, што претходно не беше случај. Треба да се навикнеме на таква ситуација, вели тој.
Денес врне дожд во еден ден како за неколку недели. Некогаш црвен аларм, суши, суперклеточни бури, ова се новости во секојдневниот живот, што е такво што земјата е се повеќе зафатена од екстремни врнежи. Затоа имаме слики од Водопади во Раковица, гејзери на Чукарица, езера на Автокоманда, а слично е и во другите градови.
Соговорникот Н1 објаснува дека треба да се навикнеме на се почестите бури кои не зафаќаат.
„Тоа е состојба на која треба да се навикнеме, а таа состојба ќе се промени во уште поекстремна во иднина до средината на 21 век. Таа е создадена како резултат на глобалното затоплување“, вели тој.
Професорот нагласува дека во иднина ќе имаме и ситуации кога за многу кратко време паѓаат огромни количини вода. Решенија за овие проблеми, посочува, се бараат насекаде низ светот.
Тој смета дека треба да се навикнеме на оваа ситуација и да се приспособиме на следниов начин:
„Прво, со подобрување на системот за известувања за предупредување. Да знаевме малку порано и дека информациите стасаа до секој човек навреме за да знае како да се однесува, да немаме проблеми, а тоа да ги растерее екипите кои работат на терен“, вели тој.
Кога има предупредувања за катастрофи, неопходно е да се избегнува излегување надвор, бидејќи самите тушеви сега се посилни отколку што сме доживеале во нашето сеќавање и се засилуваат, вели професорот и додава дека ова е уште еден сигнал и карактеристика на климатските промени на нашите простори. .
„Тој систем за предупредување ќе се подобри и навистина е важно сите да го слушаат предупредувањето бидејќи кога човек ќе излезе на улица не знае дали ќе се откине гранка, дали ќе излета дел од покривот, а тоа се сè почести слики што ги гледаме во овие ситуации“, се наведува.
Друга работа, нагласува тој, е што треба да почнеме да ја менуваме средината во која живееме.
„Нашата околина, град, село, патишта да биде поотпорна на екстремни временски услови. Што значи дека треба добро да погледнеме дали овие одводни системи, начинот на кој се градат улиците, колку зеленило имаме, можат да ја издржат количината на вода што сега паѓа за кратко време“, објаснува тој.
Како што наведува, следен проблем е недостигот на зелени површини, а се уште законски го немаме регулирано прашањето за зголемување на зелената инфраструктура во урбаните средини, но тоа е прашање на архитектите.
„Она што можам да го кажам како метеоролог е дека кога грее сонце, асфалтот може да загрее и до 20 степени повеќе од тревната површина. Многу градови во Европа почнуваат да се трансформираат во овие сунѓерски градови кои можат да примат поголема количина на вода“, објаснува тој.
Луѓето во селата немаат асфалт, но, како што вели, имаат големи штети во земјоделството.
