Мојот син не е истиот, не е истиот човек. Ментално тој не е истиот и никогаш нема да биде. Моето дете сè уште се врти на улица, реагира на сите можни звуци
Вака денеска пред Вишиот суд во Белград изјави мајката на едно од момчињата, кое го преживеа нападот, во граѓанската постапка што ја покренаа против момчето убиец кое уби девет деца и еден обезбедувач на „ Основното училиште Владислав Рибникар“ на 3 мај минатата година тешко ранет кобниот ден.
Инаку, мајката на ранетото момче била и самата во зградата каде момчето-убиец го изврши масакрот бидејќи е професорка во тоа училиште.
– Во тоа време бев наставник во трето одделение, наставата почна нормално, слушнавме пукање но мислевме дека некој нешто слави. Не сфатив дека нешто сериозно се случува. Еден колега потоа набрзина ја отвори вратата од мојата училница и ми рече: “Излези, излези. Има пукање во училиштето!” Не знаев што нè удри, ги изведов децата надвор, на безбедно. Тогаш во таа толпа му пришол помалиот син и му рекол: „Мамо, ме удриле!“ Сите бевме вознемирени. Син ми потоа повторно ми повтори дека е застрелан, се сеќавам дека реков „во ред е, жив си“. Моите ученици почнаа да плачат, морав да ги смирам, а потоа син ми со Брза помош беше пренесен во болница. Бев покрај себе затоа што не знаев каде е мојот постар син. Не ми се јави, а присуствуваше и „Владислав Рибникар“, но подоцна ми се јави на телефон, рече „дека е затворен во училницата и дека се е во ред“ – рече таа и додаде:
– Подоцна лудо поминувам низ масата насобрана и слушам дека има жртви. Јас не бев јас. Тој ден ќе го паметам цел живот.
Во потресно сведочење мајката на ранетото момче изјави дека последиците од она што се случи на 3 мај минатата година ќе се чувствуваат се додека дишат.
– Тешко ни беше да се вратиме во нормала по се што се случи. Нашиот син има здравствен проблем и оди на терапија. Мојот постар син тешко се разболе, и јас сум во лоша здравствена состојба.
