„ДОЖИВОТНА СУДБИНА“ ИЛИ ИМА ИЗЛЕЗ? Што се случува кога ќе престанете со „Оземпик“ – килограмите се враќаат како бумеранг

Многумина кои успешно изгубиле килограми со помош на „Оземпик“ (Ozempic) и слични лекови од групата ГЛП-1 агонисти, се соочуваат со голем предизвик кога ќе одлучат да ја прекинат терапијата. Искуствата покажуваат дека чувството на глад се враќа уште посилно, а со него и несаканите килограми, што сугерира дека пациентите би можеле да развијат доживотна зависност од овие популарни инјекции.

Трендот кој го зафати светот, па и Македонија, носи сериозни прашања: Дали дебелината треба да се третира како хронична болест која бара вечна терапија, или постои „излезна стратегија“?

Се вчитува...

Стравот од прекин на терапијата

Една од корисничките, Тања Хол, која користи „Wegovy“ (лек сличен на Оземпик), признава дека не се осмелува да престане со терапијата.

„Првите 38 години од животот бев дебела, сега сум 38 килограми полесна. Дел од мене чувствува дека постои зависност од продолжување на земањето, бидејќи лекот ме прави да се чувствувам како да имам контрола“, изјави таа за Futurism.

Ова не е изолиран случај. Истражувањето спроведено од „Ново Нордиск“, производителот на Оземпик, покажува дека пациентите кои ја прекинуваат терапијата, во просек враќаат две третини од изгубената тежина.

Докторот Хусеин Ал-Зубаиди за Би-Би-Си потврди дека во својата пракса гледа пациенти кои вратиле меѓу 60 и 80 проценти од изгубените килограми по прекинот на лекот.

Опра Винфри: „Ова ќе биде доживотна работа“

Дури и светските ѕвезди се соочуваат со истата реалност. Славната водителка Опра Винфри неодамна изјави дека планира неограничено долго да остане на лекот.

„Тоа ќе биде доживотна работа. Земам лекови за висок крвен притисок, и ако престанам да ги земам, притисокот ќе ми се покачи. Истото важи и за овие лекови. Си докажав себеси дека ми се потребни“, изјави Опра за магазинот People, третирајќи ја дебелината како хронична состојба.

Сепак, постои „излезна стратегија“

Иако ситуацијата звучи безизлезна, д-р Ал-Зубаиди истакнува дека не е сè изгубено. Клучот лежи во таканаречената „излезна стратегија“. Тоа значи дека додека пациентот е на терапија и додека лекот му го потиснува апетитот, тој мора активно да работи на усвојување поздрави животни навики.

Позитивен пример е Елен Огли, која изгубила околу 22 килограми со помош на лекот „Mounjaro“. За разлика од многумина, таа за време на терапијата целосно ја променила исхраната и вовела редовно вежбање. Благодарение на тие нови навики, таа успеала да ја задржи тежината и по престанокот со инјекциите.

„Сакам луѓето да знаат дека животот по лекот исто така може да биде одржлив“, порачува таа.

Заклучокот на експертите е јасен: Лекот е моќна алатка, но не е магично стапче што трајно ќе го реши проблемот без ваша соработка и промена на животниот стил.