Наместо напредок, македонското правосудство во последните четири години бележи негативни трендови и стагнација на проблемите кои станаа хронични. Ова е заклучокот на Дарко Аврамовски од Коалицијата „Сите за правично судење“, кој предупредува дека правдата станува сè помалку достапна и разбирлива за јавноста.
Анализирајќи ги податоците од мониторингот, Аврамовски посочува дека системот не ги решава „старите болки“, туку дозволува тие да се продлабочуваат.
Хронична болест: Одложени рочишта
Еден од најсериозните проблеми што стагнира со години е високиот процент на одложени рочишта за главна расправа. Оваа практика не само што ја одолговлекува правдата, туку создава и огромни трошоци и недоверба кај граѓаните.
Формализам наместо транспарентност
Аврамовски предупредува на една опасна појава – зголемен формализам во постапките. Судовите, обвинителите и адвокатите сè почесто се кријат зад суви процедури, што ја исклучува јавноста од суштината на процесот.
„Во многу случаи јавноста не може соодветно да се запознае со доказниот материјал, ниту пак да го разбере рационализирањето и образложението на судовите“, истакнува Аврамовски.
Системски дефект: Добриот судија е исклучок, а не правило
Она што најмногу загрижува, според Коалицијата, е фактот што добрите примери во судството не се резултат на функционален систем.
„Станува збор за изолирани случаи и поединци. Тие добри практики не се инструментализираат од самиот систем и не прераснуваат во системски решенија“, заклучува Аврамовски.
Со други зборови, ако граѓанинот добие фер и ефикасно судење, тоа е благодарение на личниот интегритет на конкретниот судија, а не затоа што системот гарантира таков стандард за сите.
